و دبير او در ديوان رسايل . سالم استاد عبد الحميد بن يحياى كاتب بود . وى علاوه بر دبيرى ، داماد هشام نيز بود . زياد الاعجم گويد بر جنازهء هشام بن عبد الملك حاضر شدم .
شنيدم كه ابو عبد العلاء مىخواند :
و ما سالم عمّا قليل بسالم [ 1 ] * و ان كثرت احراسه و مواكبه
و ان كان ذا باب شديد و حاجب * فعمّا قليل يهجر الباب حاجبه
و يصبح بعد الحجب للناس مفردا * رهينة بيت لم تستّر جوانبه
فنفسك فاكسبها السعادة جاهدا * فكلّ امرئ رهن بما هو كاسبه
و ما كان الّا الدّفن حتى تفرّقت * الى غيره افراسه و مراكبه
او را رسايلى است مدوّن در حدود صد ورق .
514 - سائب بن فرّوخ [ 2 ]
ابو العباس ضرير مكّى شاعر ، از موالى بنى جذيمه بود . از عبد الله بن عمرو بن عاص سماع حديث كرد . عطاء و حبيب بن ابى ثابت و عمر بن دينار از او روايت حديث كردهاند .
احمد او را موثق شمرده . و بخارى و مسلم و ترمذى و ابو داود و نسائى و ابن ماجه از او روايت كردهاند . او از آل ابى طالب روى گردان بود و به بنى اميه گرايش داشت و مادح آنها بود .
هامش
[ 1 ] حاصل معنى : سالم پس از اندك زمانى سالم ( در امان ) نخواهد ماند هر چند نگهبانان و موكبهايش افزون گردد . هر چند در گاهى استوار و دربانى دارد ، به زودى دربانش درگاهش را ترك خواهد گفت . پس از اين روى پوشيده از مردم در گوشهء خانهء خويش خواهد نشست ، خانهاى كه ديگر پرده و پردهدارى نخواهد داشت . به خود پرداز و بكوش و كسب سعادت كن كه هركس در گرو چيزى است كه به دست آورده . تا سالم را به خاك سپارند اسبها و ستورانش پراكنده شده و به دست ديگران خواهد افتاد .
[ 2 ] الاغانى 16 : 228 ، الوافى 15 : 106 ، نكت الهميان : 153 ، الفوات 2 : 41 ، تهذيب التهذيب 3 : 446 ، التاريخ الكبير للبخارى 4 : 154 .