509 - زيد بن كثرة [ 1 ]
از اعراب باديه بود كه به بصره درآمد و در مربد اقامت جست و در آنجا از او لغت آموختند .
510 - زيد بن مرزكّهء موصلى [ 2 ]
شاعر و اديب و نحوى و شيعى بود و اصل او منتسب به يكى از قراء موصل به نام عين سعى . از اوست در مرثيهء امام حسين ( ع ) [ 3 ] :
فلو لا بكاء المزن حزنا لفقده * لما جاءنا بعد الحسين غمام
و لو لم يشقّ الليل جلبابه اسى * لما انجاب من بعد الحسين ظلام
هامش
[ 1 ] المختصر .
[ 2 ] المختصر . ياقوت در بيان شرح حال على بن دبيس نحوى موصلى گويد كه زيد بن مرزكه - كه در باب خود مذكور خواهد شد - از او اخذ كرد . شرح حال اين زيد در الوافى 15 : 58 و خريدة القصر ( بخش شام ) 2 : 301 و بغية الوعاة 1 : 574 آمده است . مرزكه به فتح ميم و سكون راء و فتح زاء و تشديد كاف است .
[ 3 ] حاصل معنى : اگر نه براى گريستن در فقدان حزنانگيز او بود ، پس از حسين هرگز ابرى بر آسمان ما نمىآمد و اگر نه اينكه شب در اندوه او جامه بر تن مىدريد پس از حسين هرگز تاريكى شب روشن نمىشد .