440 - حميده دخت نعمان بن بشير انصارى [ 1 ]
زنى شاعره بود و پدرش نيز شاعر . همسر خالد بن مهاجر بن خالد بن وليد بود . در دمشق با او ازدواج كرد و اين به هنگامى بود كه به نزد عبد الملك بن مروان آمده بود .
حميده در وصف او سرود [ 2 ] :
نكحت المدينىّ اذ جاءنى * فيا لك من نكحة غاويه
كهول دمشق و شبّانها * احبّ الينا من الجاليه
صنان لهم كصنان التّيوس * اعيا على المسك و الغاليه
خالد بن مهاجر او را طلاق گفت و روح بن زنباع او را به زنى گرفت .
441 - حيان بن خلف بن حسين بن حيّان [ 3 ]
از قرطبه بود ، صاحب تاريخ الاندلس . در سال 467 در گذشت . او از موالى امير عبد الرحمن بن معاوية بن هشام بن عبد الملك بن مروان بود . از سخنان اوست كه تهنيت گفتن پس از سه روز خوار شمردن دوستى است و تسليت گفتن بعد از سه روز تازه كردن مصيبت است .
442 - حيدرة بن ابى الغنائم [ 4 ]
نسب به على بن الحسين بن على بن ابى طالب مىرساند . به سال 501 وفات كرد .
هامش
[ 1 ] بنگريد به اغانى 9 : 218 .
[ 2 ] حاصل معنى : به عقد مردى از مردم مدينه درآمدم ، به راستى چه ازدواج احمقانهاى . پيران و جوانان دمشق را از غريبان آواره از وطن بيشتر دوست دارم . بوى بدش چون بوى بد بز ، بر هر مشك و غاليهاى كه به كار مىبرد غلبه مىيابد .
[ 3 ] اين شرح حال از المختصر است . الجذوة : 188 ( بغية الملتمس ، رقم 679 ) ، الصلة : 150 ، الذخيرة 1 : 573 ، ابن خلكان 1 : 457 ، الوافى 13 : 224 ، البداية و النهاية 12 : 117 ، عبر الذهبى 3 : 270 ، الشذرات 3 : 333 .
[ 4 ] اين شرح حال از المختصر است . بنگريد به الوافى 13 : 228 ، الجواهر المضيئة 2 : 228 ، كنيه حيدره ابو الفتوح است و او ملقب است به الرضى . صفدى وفات او را 502 ضبط كرده .