مطلب ديگر اينكه براى اين اسماء پنجگانه كه عبارت از اللَّه ، و رحمن ، و رحيم ، و رب العالمين ، و مالك يوم الدين باشد نسبت به اصحاب يمين از متقين و پرهيزگاران در جلب بعضى از صفات نيك تأثير بسزائى است ، و قرائت اين اسماء سبب پيدايش خضوع و تذلل نسبت به خداى متعال و حياء و شرمسارى از او ، و خدمت و ذكر دائم و قطع طمع از غير او مىشود ، و ديگر هيچ رغبت و ميلى ، و خوف و ترسى براى بنده جز از ناحيهء حضرت حق تعالى نخواهد بود و تنها به رحمت آن رحمان رحيم اميدوار ، و چشم طلب به فضل و عنايت او خواهد داشت ، و مطمئن به وعدههاى او خواهد بود و به خير و نفعى كه بخواهد از جانب غير او باشد و يا ترسى از غير او ، هيچ التفاتى نخواهد داشت ، و تنها ترس و خوفش از عقوبت روز جزا و شدايد و هول و هراس آن روز ، و از عرضه بر خداوند و رسوائى نزد همگان خواهد بود چرا كه اين مطلب همانگونه كه در گذشته از امام صادق عليه السّلام نقل نموديم امرى بس بزرگ است ، اينها همه اش براى اصحاب يمين است و اما عارفان به خدا را در هنگام تلاوت اين اسماء تأثرات و تنقلات فاخره اى از انكشاف حقيقت اين اسماء و تجلى آن بر اسرار و ارواح و قلوبشان هست كه آنان را از مرتبهء علم اليقين بمرتبهء عين اليقين بالا ميبرد و از آن مرتبه ، بمرتبهء حق اليقين مىرساند .
و آنچه كه از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه در حال تكرار آيهء مالك يوم الدين از هوش رفت ، و يا آنچه كه از امام سجاد عليه السّلام نقل شده كه هر گاه به اين آيه ميرسيد آن را تكرار ميكرد بگونه اى كه گويا در حال احتضار و مرگ است از همين باب است . و خلاصهء كلام آنكه عارفان باللَّه را هنگام ذكر اسماء حسناى خداوندى حالات عالى و لذات
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 383
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٣٨٣