ياد اين عالم پائين ، خود را بدور داشت در نتيجه فكرش از بعضى از قيد و بندها آزاد گشت ، و از عوالم عاليه و نورانى متأثر گشت در اين صورت است كه گاه مىشود كه حقايق بعضى از آيات قرآن بر قلبش تجلى مىكند و از اين كشف و تجلى او بهره اى ميبرد كه بسالها عبادت نصيبش نمىگشت ، و گاه مىشود كه در هنگام قرائت اسماء خداوند تبارك و تعالى حقايق اين اسماء براى بنده مكشوف و مشهود مىگردد بگونه اى كه جسمش را تحمل آن حال نبوده و حالت غشوه به او دست ميدهد ، چنان كه همين واقعه از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه آن حضرت در حال نماز غش نمود چون به هوش آمد علت سؤال شد حضرت فرمود آيه اى از آيات قرآن را بر قلبم مىگذرانيدم تا آنگاه كه از گوينده اش شنيدم ، در اين حال بود كه جسم توان ديدار قدرت او را نداشت و از پاى در آمد .
سيد جليل در فلاح السائل مىگويد روايت شده كه مولاى ما جعفر بن محمد صادق عليه السّلام در نمازش قرآن تلاوت مىفرمود پس حالت غشوه اى بر آن حضرت عارض شد چون به هوش آمد سؤال شد كه چه چيز موجب اين شد كه چنين حالتى بر شما عارض شود حضرت سخنى فرمود كه معنايش اين مىشود كه پيوسته آيات قرآن را تكرار مينمودم تا اينكه حالتى به من دست داد كه گويا بالعيان آن را شفاها از آنكه آن را نازل فرموده شنيدم در اين حال بود كه قوهء بشرى را توان اين مكاشفه جلال الهى نبود و از پاى در آمد . سپس مىگويد : اى كسى كه حقيقت اين مطالب را نميدانى مبادا كه اين گونه سخنان را بعيد بشمارى و شيطان تو را در اين گونه موارد به شك و شبهه بيندازد ، بلكه تصديق آن لازم است آيا اين سخن خداوند تبارك و تعالى را نشنيده اى كه ميفرمايد :
اسرار الصلوة ( فارسي ) — صفحة 310
مساهمون: رضا رجب زاده
ص٣١٠