بسمالله خيرالاسماء
مقدمه
پس از ستايش خداوند آفرينش و درود بر روان پاك رسول محمود و سلام بر ائمهى گرام ، بندهى ناچيز آستان حق فيضالله مهتدى « 1 » معروف به صبحى چنين مىنگارد :
در سال 1305 شمسى كه از آذربايجان به تهران برگشتم ، بهواسطهى انقلابات و تغييراتى كه از ديرباز در عقايد و افكار روحانى برايم دست داده بود و گاهى سخنانى از من سر مىزد كه با ذوق عوام اهل بهاء سازش نمىنمودند ، كسانى را كه از اين طايفه با من صفايى نداشتند جرئت و فرصتى پيدا شد تا در گوشه و كنار نخست در سرّ و خفا و سپس علنى و آشكارا به دستاويز تكفير و تفسيق به تخديش قلوب سادهدلان پرداخته ، زلال محبت بعضى دوستان را با من مكدر و وقت عزيزشان را بلاوجه مصروف گفتگوهاى بيهوده و مداخله در حيثيات شخصى و تجسس از احوال داخلى اين بنده كنند و همچنان چند ماهى حال بر اين منوال گذشت و اين قيل و قال ادامه داشت تا آنكه نوروز 1307 در رسيد ؛ اين هنگام شخصى از طرف محفل روحانى
هامش
( 1 ) . صبحى پس از آنكه از بهائيت برگشت نام خود را به فضلالله مبدل ساخت .