فرستادگان به آنان رسانيده تأكيد كند .
قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ .
گروه معبود [ - پرستش شده ] پاسخ مىدهند : خداوندا ! تو از داشتن شريك پاك و بالاترى . ما چگونه آنان را به پرستش خود فراخوانيم ، درحالىكه يگانگىات را باور داريم ، با صداقت و اخلاص تو را مىپرستيم ، از مجازات تو مىهراسيم ، به پاداش تو اميدواريم و جز از تو از هيچكس يارى نمىطلبيم . در اين پاسخ ، نوعى توبيخ و سرزنش براى مشركان نهفته است ، چنانكه در پرسش نيز همينگونه بود .
وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَ كانُوا قَوْماً بُوراً .
گروه معبود همچنان به سخنانشان ادامه مىدهند و معناى اين سخن چنين است : ما مشركان را گمراه نكرديم ، لكن اى خداى جهانيان ! حكمت تو چنين ايجاب كرد كه به آنان و پدرانشان مهلت دهى و نعمتهايى همچون درازى عمر ، برخوردارى از ثروتها و فرزندان را به ايشان عطا كنى ، تا شايد آنان توبه كنند و آمرزش بطلبند . لكن آنان از تو منحرف گشتند و به دنيا و لذتهاى آن روى آوردند و بر اثر كوتاهى و گزينش بدشان ، هلاك شدند .
فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِما تَقُولُونَ فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَ لا نَصْراً .
خطاب از سوى خدا به مشركان و معنايش چنين است : اى مشركان ! شما مىگفتيد : ما معبودان خود را مىپرستيم تا ما را در پيشگاه خدا شفاعت كنند و به او نزديك نمايند . اينك چه ديدهايد ؟ آنها از شما بيزارى جستند و سخنها و ياوهگويىهاى شما را تكذيب كردند و اين عذاب است كه بر شما فرود مىآيد و هيچكس نيست كه آن را از شما دفع و يا شما را يارى كند .
وَ مَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً .
هيچچيزى بزرگتر از آتش جهنم نيست و آن ، كيفر هرستمكار و جنايتكار است .
وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ يَمْشُونَ فِي الْأَسْواقِ .