روز حشر
[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيات 17 تا 20 ]
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ( 17 ) قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَ كانُوا قَوْماً بُوراً ( 18 ) فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِما تَقُولُونَ فَما تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَ لا نَصْراً وَ مَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذاباً كَبِيراً ( 19 ) وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ يَمْشُونَ فِي الْأَسْواقِ وَ جَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبِرُونَ وَ كانَ رَبُّكَ بَصِيراً ( 20 )
[ ترجمه ]
روزى كه آنان را با چيزهايى كه سواى خداى يكتا مىپرستيدند به محشر گرد آورد و سپس پرسد : آيا شما اين بندگان مرا گمراه مىكرديد ، يا آنها خود راه را گم كرده بودند ؟ ( 17 )
گويند :
منزهى تو . ما را سزاوار نبوده است كه جز تو كسى را به يارى گيريم . تو خود آنها و پدرانشان را برخوردار ساختى ، چنانكه ياد تو را فراموش كردند و مردمى شدند به هلاكت افتاده . ( 18 )
اينان آنچه را مىگفتيد دروغ مىخواندند و اكنون نتوانند عذابى را از خود دور سازند يا خويشتن را يارى دهند . و هركس از شما كه ستم كند عذابى بزرگش مىچشانيم . ( 19 )
پيش از تو پيامبرانى نفرستادهايم جز آنكه طعام مىخوردند و در بازارها راه مىرفتند . و شما را وسيلهء آزمايش يكديگر قرار داديم . آيا صبر توانيد كرد ؟ و پروردگار تو بيناست . ( 20 )