هرصبح و شام بر او املا مىشود و او مىنويسدش . ( 5 )
بگو : اين كتاب را كسى نازل كرده كه نهان آسمانها و زمين را مىداند و آمرزنده و مهربان است . ( 6 )
واژگان
تبارك : بركت او بزرگ است .
الفرقان : چيزى كه حق را از باطل جدا مىكند و مراد از آن در اينجا قرآن است .
الإفك : دروغ .
أساطير : خرافاتى كه پيشينيان آن را نوشتهاند .
اكتتبها : نوشته است آن را .
بكرة : بامداد .
أصيلا : شامگاه .
اعراب
اسم « ليكون » ضميرى مستتر است كه به « عبده » برمىگردد ؛ زيرا عبد به فرقان نزديكتر است . مصدر برگرفته از « ليكون » مجرور به لام و متعلق به « نزل » است .
« الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ »
بدل از
« الَّذِي نَزَّلَ »
است . « ظلما » مفعول « جاءوا » است ؛ زيرا به معناى « أتوا » است . « أساطير » خبر مبتداى محذوف : هذه أساطير . جملهء « اكتتبها » حال از « أساطير » است ، بنابراينكه حرف « قد » حذف شده است : قد اكتتبها .
« بُكْرَةً وَ أَصِيلًا »
مفعول فيه است براى « تملى » : تملى عليه فى الصباح و المساء .
تفسير
تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً .
بركات خداوند بزرگ است و نعمتهاى او فراوان و در رأس همهء اين نعمتها قرآن است كه خداوند