من ! از وسوسههاى شيطان به تو پناه مىآورم . ( 97 )
و به تو پناه مىآورم ، اى پروردگار من ! اگر نزد من حاضر آيند . ( 98 )
چون يكىشان را مرگ فرارسد ، گويد : اى پروردگار من ، مرا بازگردان . ( 99 )
شايد كارهاى شايستهاى را كه ترك كرده بودم به جاى آورم .
هرگز . اين سخنى است كه او مىگويد و پشت سرشان تا روز قيامت مانعى است كه بازگشت نتوانند . ( 100 )
واژگان
همزات الشيطان : وسوسههاى شيطان كه انسان را به معصيت خدا وادار مىكند .
البرزخ : فاصلهء ميان دو چيز .
اعراب
« إذا » از لحاظ اعراب زايد است . « لذهب » . « لام » در جواب لو محذوف واقع شده است : لو كان معه إله لذهب .
« عالِمِ الْغَيْبِ » ،
به جر ، صفت است براى « اللّه » .
« إِمَّا تُرِيَنِّي » .
« إمّا » از دو كلمه تركيب شده است : « إن » شرطيه و « ما » زايد كه سبب شده نون تأكيد بر « ترينّى » داخل شود .
« فَلا تَجْعَلْنِي »
جواب « إن » شرطيه . مصدر مؤول از
« أَنْ نُرِيَكَ »
مجرور به « على » است و متعلق مىباشد به « قادرون » . « بالّتى » بنابر حذف مضاف است و تقديرش چنين است : بالطريقه الّتى . « يحضرون » در اصل يحضروننى بوده و يكى از دو نون به همراه « ياء » بر اثر تخفيف حذف شده است . « واو » جمع به « شياطين » برمىگردد . اصل « ارجعون » ، ارجعونى بوده است . « واو » جمع به خداى تعالى برمىگردد . « كلّا » حرف ردع است .
« مِنْ وَرائِهِمْ »
متعلق به محذوف و خبر مقدم است و « برزخ » مبتداى مؤخر است .
« إِلى يَوْمِ »
متعلق به خبر محذوف است و جملهء « يبعثون » مجرور است به سبب اضافهء « يوم » .