فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ ؛
يعنى كسى كه از ميان شما بهحساب ، پاداش و كيفر پروردگارش اميدوار است ،
فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً .
هركس براى غير خدا كار كند ، در عبادت او شرك ورزيده است ، خواه به تعدد خدايان قائل باشد و يا قائل نباشد و تفاوت در اين است كه سخن ، شرك آشكار و ريا شرك پنهانى است . در حديث آمده است : « كسى كه به قصد ريا نماز بخواند ، شرك آورده است و كسى كه به قصد ريا روزه بگيرد ، شرك آورده است » . چيزهاى ديگر را نيز شما با همين نماز و روزه قياس كنيد .