تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شناخت قرآن ( فارسى ) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ . . .
« خدا مؤمنين كه كارهاى خوب را انجام داده‌اند وعده داده كه در زمين جانشينشان نمايد و . . . »
أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
« پيامبرش را با قوانين هدايت و دين حقّ فرستاد تا بر همهء اديان پيروزش كند » . يا در نهايت حركت انسان كه به محضر الهى مىشتابد و
إِلَيْهِ راجِعُونَ
مىشود و پاداش اعمال خود را و خود اعمالش را مىبيند . روز موعود به هر معنى غيب است . نهايت مبارزهء اين جهانى غيب زمانى است و معاد هم به معناى مشهور و ظاهر قرآن چيزى به همين معنى و به معنايى كه چون صدر المتألّهين شيرازى مىگويند غيب بطون و نهان جهان است . سوگند به عظمتش از جهان ماده ( آسمان . . . ) و نهايت حركت و عمل انسانها ( غلبهء حق و معاد ) . و شاهد و مشهود يعنى سوگند به گواه و مورد گواهى ، در ميان اقوال گوناگون و زياد در منظور از اين تعبير ( كه حدود 30 نظريّه داده شده است ) به نظر مىرسد نظريّهء تعميم صحيح‌تر است اختصاص به مورد و شخص معيّنى ندارد ، ليكن عموميّتى در ارتباط با مكتب و هدف سوره . . . ما هم گواهيم كه الان روز يا شب است ، ليكن اين ارتباطى به هدف سوره ندارد ، آنچه در ارتباط با مكتب است ، گواهى گواهان الهى و بيدار دلان هشيار جامعه‌ها بر حوادث تلخ و شيرينى كه در راه تحققّ مكتب تحمّل مىشود ، يعنى سوگند به آسمان با عظمت و روز نتيجه و نهايت حركت‌ها و گواهان بر حوادث و خود حوادثى كه در راه رسيدن به نهايت