عارف چلبى كه كفو و همتاش نبوذ . . . ( ص 973 / 15 - 18 ؛ از رباعيات ، احمد افلاكى )
عاشقانت بر تو تحفه اگر جان آرند . . . ( ص 657 / 18 - 19 )
عروس حضرت قرآن نقاب آنگه براندازذ . . . ( ص 410 / 9 - 10 ، 768 / 6 - 7 )
عشق بوى مشك دارذ زان سبب رسوا شوذ . . . ( ص 694 / 7 - 8 )
عشق ديوانه است ما ديوانهء ديوانهايم . . . ( ص 467 / 14 - 15 ، ديوان كبير ، ج 3 ، ص 278 / 21691 )
عشق گزين عشق كه گردى گزين . . . ( ص 220 / 2 )
عشّاق قدم چو در ره نيست نهند . . . ( ص 852 / 4 - 5 ؛ رباعيات چلبى عارف ، ص 115 / 38 )
عشقى دارم پاكتر از آب زلال . . . ( ص 861 / 17 - 18 ؛ رباعيات مولانا ، ص 198 )
عشقى نه به اندازهء ما در سر ماست . . . ( ص 879 / 6 - 9 ؛ رباعيات مولانا ، ص 64 )
عطاردوار دفتر باره بوذم . . . ( ص 88 / 5 - 6 ؛ ديوان كبير ، ج 3 ، ص 236 / 15771 - 15772 )
علم كز تو ترا بنستانذ . . . ( ص 650 / 13 )
عيسى مست را زر كنذ ور زر بوذ گوهر كنذ . . . ( ص 193 / 12 - 13 )
غافل منشين كه اين زمانيست عزيز . . . ( ص 923 / 15 - 17 )
غايت غيرت حجاب دوست شذ . . . ( ص 873 / 13 )
فراز كنگرهء كبرياش مردانند . . . ( ص 141 / 9 )
مناقب العارفين ( فارسى ) — صفحة 1083
مساهمون: أحمد بن أخي ناطور الأفلاكي
ص١٠٨٣