را به دايهء خاك پاك خوذ باز داذ و دانهء بدن دانا را در شكم او امانت نهاذه منتظر قيام قيامت موعود مىباشذ
شعر ( هزج )
چون دانه شذ افگنده بر رُست و درختى شذ * اين رمز چو در يا بى افگنده شوى با ما
قدّس اللّه سرّه و أفاض على المحبّين برّه
و بندهء خاكى ارتجالا اين دو رباعى را * گفته بر درِ تربهء مبارك بنوشت
شعر ( رباعى )
عارف چلبى كه رَسْت از قيدِ جهات * در ذات نظر كرد « 11 » و برون شذ ز صفات
پس يونسِ روحِ او مثالِ ماهى * از كشتىء تن جَست در آن بحرِ حيات
شعر ( رباعى )
عارف چلبى كه كفو و همتاش نبوذ * در كنجِ جهان چو گنج گنجاش نبوذ
از كون و مكان بلا مكان نقل گزيذ * زيرا كه درين منزلِ كن جاش نبوذ
هامش
( 11 ) كرد وBK: كردهZ