شعر « 1 » ( رمل )
اين نسب خوذ پوستِ او را بوذه است * كز شهنشاهانِ مهِ پالوذه است
مغزِ او خوذ از نسب دور است و پاك * نيست جنسش از سَمَك كس تا سِماك
تا به پشتِ آدم اسْلافش همه * مهترانِ بزم و رزم و مَلْحَمَه
« 4 » ( 3 / 4 ) همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا فرموذ كه من « 5 » در سنّ هفت سالگى دايم در نماز صبح سورهء
إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ
( 108 / 1 ) مىخواندم و مىگريستم ؛ از ناگاه حضرت اللّه از رحمت بىدريغ خوذ به من تجلّى كرد ؛ چنانك بيخوذ شذم ؛ و چون به هوش آمذم از هاتفى آواز شنيذم كه اى جلال الدين ! بحقّ جلال ما كه بعد ازين مجاهده مكش كه ما ترا محلّ مشاهده كرديم ؛ و به شكرانهء آن عنايت تا غايت بندگيها مىكنم و بر موجب ا فلا اكون
عَبْداً شَكُوراً
( 17 / 3 ) مىكوشم و مىجوشم ، تا مگر اصحاب خوذ را بجمالى و كمالى و حالى توانم رسانيذن ، چنانك فرموذ
شعر ( رمل )
همچو تارى شذ دل و جان در شهود * تا سرِ رشته به من روئى نموذ « 15 » راههاى صعب پايان بردهايم
ره بر اهلِ خويش آسان كردهايم
« 16 »
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 4 )Z23 بB22 بK5916 , I , H ; 97 , I , T
( 1 ) شعرZB: بيتK- -
( 5 ) كه منZK: منB( 4 ) اين . . . ملحمه :NMج 4 ، ص 339 / 1036 - 1038 ؛AM351 / 10 - 11
( 15 ) همچو . . . نموذ :NMج 6 ، ص 440 / 2943 ؛AM، ص 621 / 1
( 16 ) راههاى . . . كردهايم :NMج 3 ، ص 167 / 2947 ؛AM269 / 28