كه از دنيا نيست ، بلك آثار و قبول حقّ است ؛ و شكر سوم ، « 1 » شكر خاصّالخاصّانست « 2 » و آن شكر است بر ديذار عين جمال منعم تا عظمت همه نعمتهاى دنيا و نعمتهاى عقبى و هرچه غير حقّ است در دل ايشان حقير شوذ ؛ قيل للسّنائى « 4 » كلامك لا يفهمه الّا واحد من ألف ، قال : انّما انّا نكلّم لأجل ذلك الواحد ؛ قيل القلوب ثلاثة : قلب مطروح و قلب مجروح و قلب مشروح ؛ قلب مطروح للّذين يسمعون الحقّ و لا يعملون « 7 » به ؛ قلب مجروح للمؤمنين ؛ قلب مشروح للعارفين ؛ چون حق تعالى مىخواست كه صنع و صفات خوذ پيذا كنذ عالم را آفريذ و چون « 10 » خواست كه ذات خوذ را بظهور رسانذ آدم را آفريذ ؛ قال رجل للثّورى : ما الدّليل على اللّه ؟ قال : اللّه ؛ قال : و ما « 11 » بال العقل ؟ قال : العقل عاجز و العاجز لا يدلّ على القادر ؛ گويند : مجراى سخن سه گونه است : يكى از نفس روان مىشوذ ؛ دوم از عقل ، سوم از عشق ؛ همانا كه سخن نفس مكدّرست و بىمزه كه « 14 » نه گوينده را ذوق است و نه شنونده را فايده ؛ دوم ، سخن عقل مقبول عقلاست و ينبوع فوائد كه « 16 » هم شنونده را پرذوق كنذ و هم گوينده را ؛ « 15 » سوم ، « 17 » سخن عشق است كه هم گوينده را مست كنذ و هم شنونده را سرخوش گردانذ و بطرب آورذ ؛ قال على كرّم اللّه وجهه : ما قلعت باب خيبر بقوّة جسدانيّة و لا حركة غذائية و لكنّى ايّدت
. . . . . . . . . .
هامش
( 1 ) سومZK: سيومB- -
( 2 ) الخاصانستZK: الخاصاB- -
( 4 ) للسنائىBK: للنسائىZ- -
( 7 ) لا يعملونZKيعلمونB- -
( 10 ) و چون . . . آفريذhZBK: -Z- -
( 11 ) و ماBK: فماZ- -
( 14 ) مزه كهZK: مزهB- -
( 16 ) كهZK: -B- -
( 15 ) كونيده راZK: + ذوق استB- -
( 17 ) سومZK: سيومB