مروان در سال 55 هلاك شد و پسرش عبد الملك بن مروان به جاى او نشست . عبد - الملك پسر خود عبد اللّه بن عبد الملك را امارت مصر داد . وليد بن عبد الملك او را در سال 89 عزل كرد و قرة [ 1 ] بن شريك بن مرثد بن الحارث العبسى را به امارت مصر فرستاد .
قره در سال 95 بمرد و وليد ، عبد الملك بن رفاعة بن خالد بن ثابت را در سال 96 [ 2 ] امارت مصر داد . عمر بن عبد العزيز ، عبد الملك بن رفاعه را در سال 99 عزل كرد و ايوب بن شرحبيل بن اكسوم [ 3 ] بن ابرهة بن الصباح الاصبحى را به جاى او فرستاد . چون يزيد بن عبد الملك به حكومت رسيد شرحبيل را از امارت مصر معزول نمود و جاى او را به بشر بن صفوان داد . هشام بن عبد الملك او را عزل كرد و عبد الملك بن رفاعه را امارت مصر داد .
عبد الملك پس از پانزده روز بمرد . وى برادر خود وليد را به جاى خود نهاده بود . هشام نيز امارت او را تصويب كرد و او هفت ماه در آن مقام ببود . سپس هشام او را عزل كرد و در ماه محرم سال 124 حنظلة بن صفوان را به جاى او منصوب نمود . چون مروان بن محمد به حكومت رسيد حنظله از او استعفا خواست او نيز بپذيرفت و حسان بن عتاهية [ 4 ] بن عبد الرحمان التجيبى [ 5 ] را به جاى او فرستاد . حسان در شام بود ، حمير بن نعيم الحصرى را به جاى خود مأمور كرد تا خود از شام به مصر رسد . پس از شش ماه از امارت او حفص بن وليد امارت مصر يافت .
حفص نيز دو ماه در آن مقام ببود . آنگاه مروان حوثرة بن سهل بن العجلان الباهلى را در محرم سال 128 فرمان حكومت مصر داد . در ماه رجب سال 131 او را بر كنار كرد و مغيرة بن عبيد اللّه الفزارى را جانشين او نمود . مغيره در ماه جمادى سال 132 بمرد و پسر خود وليد را جانشين خود نمود . آنگاه عبد الملك مروان بن موسى بن نصير اللخمى امارت مصر يافت .
او مأمور شد كه در مساجد منبر بگذارد و حال آنكه تا آن زمان حكام مصر به هنگام خواندن خطبه بر عصا تكيه مىكردند .
سپس مروان بن محمد بن مصر آمد و چنان كه معروف است در آن سرزمين به هلاكت رسيد .
پس از هلاكت مروان دولت عباسيان روى كار آمد و سفاح عم خود صالح بن على بن عبد اللّه بن عباس را در سال 134 به حكومت مصر فرستاد . او كسانى را به جاى خود در مصر مىنهاد . از آن جمله بودند : نخست محصن بن فانى الكندى كه هشت ماه در اين مقام بود . سپس ابو عون عبد الملك بن يزيد نيز به مدت هشت ماه . [ آنگاه در ربيع الثانى سال 141 موسى بن كعب بن عتيبة بن عائشة بن عمرو التميمى ، و در ذو الحجه سال 141 نوفل بن محمد بن الفرات ، و در رمضان سال 143 حميد بن قحطبة بن شبيب ، و در ذو القعدهء سال 144
هامش
[ ( 1 ) ] متن : مره
[ ( 2 ) ] متن : 99
[ ( 3 ) ] متن : اكرام .
[ ( 4 ) ] متن : عتامه
[ ( 5 ) ] متن : السجيى .