عنوان يازدهم : ادله و براهينى كه بر سعه رحمت الهى و وفور لطف و كرم و مغفرت و احسان او دلالت مىكند ،
و سعه رحمت او باندازهايست كه از حيطه عقول انبياء و اولياء و ملائكه خارج است تا چه رسد به غير آنها ، زيرا رحمت او غير متناهى است و براى متناهى ، ادراك نامتناهى غير معقول است و آيات و اخبار در اين مورد بسيار است از آن جمله :
1 -
« وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ
« 1 » .
2 -
« رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ »
« 2 » .
3 - « اول كتاب مجيد بلكه اول هر سورهء را به كلمه شريفه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
معنون فرمود .
4 -
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ »
« 3 » ( محققا خداوند گناه شرك را نميآمرزد و آنچه از گناهان غير از شرك باشد مىآمرزد نسبت بهر كه بخواهد ) .
از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه فرمود : آيهء نزد من محبوبتر از اين آيه نيست و در روايت ديگر فرمود : آيهء كه اميدوارى من به آن زيادتر از اين آيه باشد در قرآن نيست .
و ما دون ذلك هر گناهى غير از شرك را شامل مىشود و معلوم است مراد گناهانى است كه بتوبه تدارك نشده باشد و گرنه با فرض توبه شرك نيز آمرزيده مىشود .
هامش
كنند ، ناچار بايد از سيئات مواليان و دوستان آنها هر كه را بخواهند بر آنها حمل كنند تا حق آنها تمام ادا شود ، و از اين بيان معلوم مىشود كه بسا از صد هزار نفر هم بالا ميرود تا بالاخره به حق آنان وفا شود ، و اللّه العالم بحكمه و قضائه .
( 1 ) سوره اعراف آيه 155
( 2 ) سوره مؤمن آيه 7
( 3 ) سوره نساء آيه 51