فرمود : زود باشد كه بياورند يكى از مقصرين شيعيان ما را كه در اعمالش تقصير كرده بعد از آنكه ولايت خود و تقيه و حقوق برادران خود را حفظ كرده باشد و بازاء او ما بين صد نفر و بيشتر تا صد هزار از نصاب را نگاه دارند و به او گويند اينها فداى تو از آتش دوزخند ، پس مؤمنين داخل بهشت و نصاب داخل دوزخ گردند و اشاره به همين است قول خداى تعالى :
« رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ »
« 1 » سپس حضرت فرمود : كه كفار آرزو ميكنند كه اى كاش ما هم مطيع ائمه دين بوديم تا امروز مخالفين را بعوض ما بدوزخ ميبردند .
3 - و نيز در همين كتاب قريب به همين مفاد از ائمه عليهم السّلام روايت كرده كه نصاب بواسطه ظلمى كه بشيعيان كرده و حرفهاى زشتى كه به آنها زدهاند فداى آنان قرار داده شوند « 2 » .
هامش
( 1 ) سوره حجر آيه 2
( 2 ) اگر گفته شود اين اخبار منافى با قواعد عدل و آياتى كه صريح است در اينكه كسى وزر ديگرى را بر نميدارد و هر كه خوبى يا بدى كند جزايش را خودش مىبيند و هر كه به مقدار سنگينى ذرهء عمل خير يا شر داشته باشد به همان اندازه جزا داده مىشود ، هرگز خدا ظلم نميكند و ديگرى را بعوض ديگرى عذاب نمينمايد .
جواب گوئيم اخبار مذكور هيچ منافاتى با قواعد عدل و آيات و اخبار ندارد ، بلكه كمال سازش را داراست ، زيرا خداوند حكيم عادل در قيامت بين ظالم و مظلوم حكم كند و چنانچه در حديث قدسى قسم ياد فرمود از ظلم هيچ ظالمى در نگذرد ، و حق هر مظلومى را از ظالم گرفته به او رد نمايد و قانون محاكمه در قيامت اين ستكه ابتداء از حسنات ظالم گرفته و بمظلوم دهند تا وقتى كه حقش تمام داده شود ، و اگر ظالم حسناتى ندارد يا دارد ، ولى وافى به حق مظلوم نيست از سيئات مظلوم بر ظالم بار كنند تا حقش ادا شود ، و اگر مظلوم سيئاتى ندارد يا دارد ولى وافى به حق او نيست از سيئات اقارب و دوستان مظلوم يا هر كه را او بخواهد ، آن اندازه بر ظالم بار كنند تا وفاى به حق او شود .
بنابراين گوئيم ناصبين نسبت به تمام شيعيان بالاخص نسبت بائمه اطهار عليهم السلام ظلم بىحد كردهاند ، و همچنين اهل كتاب و ساير كفار هر كدام در حد خود ، و چون اينان حسناتى ندارند كه بمظلومين دهند و نيز ائمه اطهار ( ع ) سيئاتى ندارند كه بر آنها حمل