كند زبان و خردمندان نادان و شاعران گنگ و اديبان عاجز و فصيحان ناتوانند از اينكه شأنى از شئون امام يا فضيلتى از فضائل او را توصيف نمايند و همه بعجز خود اعتراف دارند پس چگونه مىتوانند همه فضائل امام را بيان كنند و حقيقت آن را دريابند يا چيزى از امر امامت را بفهمند يا كسى كه جاى امام بايستد و فائده او را عايد سازد پيدا كنند .
( كتاب فضل ترا آب بحر كافى نيست * كه تر كنى سر انگشت و صفحه بشمارى )
چگونه ممكن است و حال آنكه امام چون ستاره بسيار دورى است كه دست فراگيرندگان به او نرسد و وصف وصف كنندگان او را در نيابد ، پس كجا مردم مىتوانند امام اختيار كنند و بعقلهاى خود شئون او را درك كنند و كجا مثل امام كسى يافت مىشود .
آيا گمان مىبرند كه شئون امامت در غير آل رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم پيدا مىشود ، به خدا قسم دروغ گفته و آرزوهاى خام و باطل نمودهاند به محل بلند سخت و لغزندهء بالا رفته كه از آن به پرتگاه وخيمى خواهند لغزيد ، بعقلهاى حيران و فاسد و ناقص و رأيهاى گمراهكننده خود ميخواهند امام تعيين كنند و از اين راه جز دورى از شئون امام چيزى عايد آنان نمىشود ، خدا بكشد آنان را ، بكجا از حق واضح رو برمىگردانند ؟
هرآينه امر مشكلى را قصد كردند و دروغ بزرگى گفتند و بگمراهى دورى گمراه شدند و در حيرت و سرگردانى افتادند ، زيرا دانسته امام را ترك گفتند و شيطان اعمال آنان را بنظرشان جلوه داد و از طريق حق آنان را بازداشت و حال آنكه بينا و آگاه بودند .
از اختيار خدا و رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم اعراض كرده و به طرف اختيار خود رفتند و حال آنكه قرآن آنان را ندا در ميداد « پروردگار تو مىآفريند و برمىگزيند هر كه را بخواهد و براى ايشان اختيارى در امرشان - يعنى - امامت نيست منزه و بلند