بنى عباس و ساير مدعيان دورهء غيبت براى ابطال دعوى آنها كافى است و محتاج بتفحص و تفتيش از دليل براى دعوى آنها نيست و بپارهء از آنها در امامت خاصه اشاره مىشود ان شاء اللّه تعالى .
( مبحث هشتم ) در فضائل و مناقب و شئونات امام :
اين مبحث در حقيقت فذلكه و خلاصه جميع مباحث سابقه است و در اين مقام بذكر حديثى از حضرت رضا عليه آلاف التحيّة و الثناء اكتفا نموده و در مطلب دوم ( امامت خاصه ) در بحث فضائل ائمه ( ع ) حديث ديگرى در اين باره يادآور ميشويم ( ان شاء اللّه تعالى ) .
وافى در باب فضائل و مناقب امام در كتاب حجت از كافى كلينى و اكمال - الدين صدوق ( عليهما الرحمة ) به دو سند از عبد العزيز بن مسلم روايت مىكند كه گفت :
« كنا مع الرضا بمرو فاجتمعنا فى الجامع يوم الجمعة فى بدء مقدمنا فاداروا » « امر الامامة و ذكروا كثرة اختلاف الناس فيها ، فدخلت على سيدى عليه السّلام فاعلمته » « خوض الناس فيها فتبسم عليه السّلام ثم قال : يا عبد العزيز جهل القوم و خدعوا عن » « آرائهم ان اللّه عز و جل لم يقبض نبيّه صلى اللّه عليه و آله حتى اكمل له الدين و انزل عليه القرآن » « فيه تبيان كل شيئى بين فيه الحلال و الحرام و الحدود و الاحكام و جميع ما يحتاج » « اليه الناس كملا فقال عز و جل : ما فرطنا فى الكتاب من شيئى و انزل فى حجة - » « الوداع و هى آخر عمره صلى اللّه عليه و آله ، اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم » « نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا و امر الامامة من تمام الدين و لم يمض صلى اللّه عليه و آله » « حتى بين لامته معالم دينهم و اوضح لهم سبيلهم و تركهم على قصد سبيل الحق » « و اقام لهم عليا عليه السّلام علما و اماما و ما ترك شيئا يحتاج اليه الامة الا بيّنه فمن »