و نيز جون داونپورت مىنويسد « از جمله صفات و خوبيهاى برجسته ، كه براى قرآن بطور حتم موجب افتخار است دو صفت عالى است كه در نهايت وضوح دارا مىباشد » .
اول - طرز بيان رعببخش و مشحون از ادب و ابّهتى است كه در مقام ذكر ذات اقدس بارى تعالى اختيار نموده كه در همه آنها خداوند عالم را از صفات و نقايص اخلاقى كه در انسان موجود است منزّه و مبرّا ميدارد .
دوم - منزّه بودن خود قرآن است از جميع خيالات و قصص كه بر خلاف اخلاق داراى فحشاء بوده و حال آنكه با نهايت افسوس اين نقايص و عيوب در تورات و كتب مقدسه يهود ديده مىشود و در حقيقت تنها قرآن است كه از اين عيوب فاحش چنان پيراسته و منزّه و مبرّا مىباشد كه در او ضرورت كمترين ترميمى ديده نميشود .
قرآن را از ابتداء تا انتهاء اگر تلاوت كنيد البته در او چنين الفاظ و جملاتى نخواهيد يافت كه از قرائت آن بر چهره انسان كمتر آثار تكدر و شرم و انفعالى پيدا بشود .
در قرآن تعريف ذات اقدس بارى تعالى در نهايت تشعشع و روشنى و درخشندگى بوده و مذهب و روشى را كه قرآن برپا داشته اقرار و اعتقاد كامل بر وحدانيت و يگانگى ذات الهى مىباشد ، و بجاى اينكه بطور فلسفى يك آفريننده و مسبب الاسبابى را بشناساند كه اين عالم را تسليم قوانين مقرره طبيعت نموده و خود با آن همه عظمت از دخل و تصرف در آن كنارهجوئى كرده بطورى كه دست احدى از بندگانش ديگر به او نرسد ، پروردگارى را معرفى نموده كه در همهجا حاضر و بر همهكس ناظر بوده و قدرت كامله او در جزئى و كلى اين عالم عامل و متصرف و مدبر مىباشد .
بعلاوه اسلام دينى است كه در اصول او هيچ امر متنازع موجود نميباشد ، زيرا در احكام او غوامض و امور پيچيده كه بفهم بشر در نيايد يا امورى كه بجبر و
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 270
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٢٧٠