و ايضا ممكن است بگوئيم كه چون در اين زمان شبههاى بر ايشان هست فى الجمله حكم اسلام بر ايشان در دنيا جارى مىشود و در زمان حضرت قائم چون حق ظاهر صريح را كه بمعجزات باهرات ظاهر شده است انكار ميكنند حكم ساير كفار دارند و از جمله احاديثى كه دلالت بر كفر ايشان مىكند حديث متواترهاى است كه عامه و خاصه روايت كردهاند از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه هر كه بميرد و امام زمان خود را نشناسد مرده خواهد بود بمرگ جاهليت و از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند از معنى اين حديث فرمود كه يعنى بر كفر و نفاق و گمراهى مرده است .
و كلينى بسند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه سه كسند كه حقتعالى نظر رحمت نميكند بر ايشان در قيامت و عمل ايشان را قبول نميكند و عذاب اليم از براى ايشان خواهد بود كسى كه دعواى امامت كند و از جانب خدا منصوب نباشد و كسى كه انكار كند امامى را كه از جانب خدا منصوب شده است و كسى كه گمان كند كه اين دو كس در اسلام بهره دارند و در احاديث بسيار تأويل آياتى كه در عذاب ابدى كفار و مشركان وارد شده است باهل سنت و مخالفان كردهاند و ايضا در اخبار بىشمار وارد شده است كه هر ناصبى هر چند سعى بسيار كند در عبادت داخل اين آيه است
عامِلَةٌ ناصِبَةٌ تَصْلى ناراً حامِيَةً
يعنى عملكننده و تعب كشنده است يا ناصبى است و ملازم آتشى خواهد بود گرم و سوزنده و در احاديث معتبره در علل و ثواب الاعمال وارد شده است كه ناصبى آن نيست كه دشمنى ما اهل بيت داشته باشد و هيچكس نيست كه بگويد كه من دشمن محمد و آل محمدم و لكن ناصبى كسى است كه با شما شيعيان دشمنى كند و داند كه شما شيعه مائيد و ولايت ما داريد و تبرى از دشمنان ما ميكنيد و ابن ادريس در كتاب سرائر از كتاب مسائل محمد بن على بن عيسى روايت كرده است كه نوشتند
به خدمت امام على النقى عليه السّلام و سؤال كردند كه آيا محتاج هستيم در دانستن ناصبى بر زياده از اين كه أبو بكر و عمر را تقديم كند بر امير المؤمنين عليه السّلام و اعتقاد بر امامت آنها داشته باشد حضرت در جواب نوشت هر كه اين اعتقاد را داشته باشد او ناصبى است و ابن بابويه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا فرمود كه در شب معراج چون مرا به آسمان بردند حقتعالى به من وحى كرد در باب محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم و على و فاطمه و حسنين عليه السّلام و گفت اى محمد اگر بندهء مرا عبادت كند به قدر آنكه مانند مشگ پوسيده بشود و بيايد بنزد من و انكار وجوب ولايت و امامت ايشان بكند ايشان را در بهشت خود ساكن نگردانم و در زير عرش خود جاى ندهم و در تفسير امام حسن عسكرى فرموده است در تفسير اين آيه
بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً