مگر آنكه بد مىآيد او را اين فعل و پشيمان مىشود از آن و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه بس است پشيمانى از براى توبه فرمود كه هر كه شاد كند او را حسنه او و آزرده كند او را گناه او پس او مؤمن است پس كسى كه پشيمان نشود از گناهى كه مرتكب او ميگردد پس او مؤمن نيست و از براى او شفاعت واجب نيست و ظالم بر نفس خود خواهد بود و حقتعالى ميفرمايد كه نيست در قيامت ظالمان را دوستى و نه شفيعى كه سخن او را شنوند و اطاعت او كنند راوى گفت يا رسول اللّه بچه جهت مؤمن نيست كسى كه پشيمان نشود بر گناهى كه مرتكب آن گردد حضرت فرمود زيرا كه هر كه مرتكب شود كبيرهاى از گناهان را داند بعلم يقين كه او را وعيد عقاب كردهاند البته پشيمان مىشود بر آنچه كرده است و هرگاه پشيمان شود تائب خواهد بود و مستحق شفاعت خواهد گرديد و هرگاه نادم بر آن نباشد مصر خواهد بود و مصر آمرزيده نميشود براى آنكه مؤمن نيست و باور نكرده است عقوبت گناهى را كه مرتكب شده است و اگر ايمان بعقوبت مىداشت البته پشيمان ميشد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم فرموده كه كبيره نيست با استغفار و صغيره نيست با اصرار و اما آنكه خدا فرموده است
وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى
يعنى شفاعت نميكنند مگر آن كسى را كه خدا دين او را پسنديده باشد و دين اقرار بخداست بر حسنات و سيئات يعنى در دين داخل است و كسى كه خدا دين او را پسنديده باشد البته پشيمان مىشود بر آنچه مرتكب شده است بر گناهان خود چون ميداند عاقبت آن را در قبر و قيامت و در تفسير عسكرى عليه السّلام مذكور است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم فرمود كه ولايت على عليه السّلام حسنهايست كه به آن ضرر نميكند چيزى از سيئات هر چند بزرگ باشد مگر آنكه باهلش ميرسد از تطهير گناهان بمحنتهاى دنيا و ببعضى از عذاب در آخرت تا آنكه نجات بيابد از آن بشفاعت موالى طيبين و محبت على عليه السّلام و مخالفت آن حضرت سيئه
ايست كه نفع نميكند به آن هيچ چيز مگر آنكه منتفع ميشوند در دنيا بسبب طاعتهاى خود بنعمت و صحت و فراخى روزى و چون وارد آخرت ميشوند به غير عذاب چيزى از براى ايشان نخواهد بود پس فرمود كسى كه انكار ولايت و امامت على عليه السّلام كند به چشم خود هرگز بهشت را نخواهد ديد مگر در وقتى كه از براى زيادتى حسرت او منزل او را در بهشت به او بنمايند كه اگر مؤمن ميبودى و موالات على عليه السّلام ميداشتى جاى تو اينجا بودى و كسى كه ولايت على عليه السّلام و اقرار بامامت او داشته باشد و بيزارى جويد از دشمنان او و انقياد نمايند دوستان او را آتش را به چشم خود نخواهد ديد مگر در وقتى كه جاى او را در جهنم به او مينمايند و ميگويند اگر شيعه و موالى على