جهنم كند و ايضا در اكمال الدين از حضرت كاظم عليه السّلام مروى است كه هر كه شك كند در معرفت امام هر زمان به شخص او و نعمت او كافر شده است بجميع آنچه خدا فرستاده است و در كتاب اختصاص از حضرت صادق عليه السّلام منقولست كه ائمه بعد از پيغمبر ما دوازده نجيبند كه ملك با ايشان سخن ميگويد هر كه يكى از ايشان را كم كند يا زياد كند از دين خدا بدر ميرود و بهرهاى از ولايت ما ندارد و در تقريب المعارف روايت كرده كه آزاد كردهء حضرت على بن الحسين عليه السّلام از آن حضرت پرسيد كه مرا بر تو حق خدمتى هست مرا خبر ده از حال أبو بكر و عمر حضرت فرمود هر دو كافر بودند و هر كه ايشان را دوست دارد كافر است .
و ايضا روايت كرده است كه ابو حمزهء ثمالى از آن حضرت از حال أبو بكر و عمر سؤال كرد فرمود كه كافرند و هر كه ولايت ايشان را داشته باشد كافر است و در اين باب احاديث بسيار است و در كتب متفرق است و اكثر در بحار الانوار مذكور است و اما اصحاب كبائر از شيعه اماميه كه گناهان كبيره كرده باشند و بىتوبه مرده باشد خلافى نيست ميان علماى اماميه كه ايشان مخلد در جهنم نخواهند بود و شفاعت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه البته باكثر ايشان ملحق خواهد شد چنان كه گذشت و اما آنكه آيا بعضى از ايشان ممكن است داخل جهنم شوند و شفاعت بايشان ملحق نگردد يا آنكه بفضل خدا هيچيك داخل جهنم نميشوند و عقاب ايشان يا در دنيا است يا در وقت مردن يا در قبر يا در محشر و احاديث در اين باب اختلاف و ايهام بسيار دارد و گويا سبب اختلاف و ايهام آنست كه شيعه جرأت بر ارتكاب كباير و معاصى ننمايند و معتزله اهل سنت را اعتقاد آنست كه اصحاب كباير در جهنم خواهند بود و احاديث و اخبار در نفى اين قول بسيار است چنان كه ابن بابويه بسند حسن كالصحيح از حضرت كاظم عليه السّلام روايت كرده است كه مخلد در جهنم نخواهد بود احدى مگر اهل كفر و انكار و اهل ضلال و اضلال و شرك و كسى كه اجتناب از گناهان كبيره كرده باشد از مؤمنان او را از گناهان صغيره سؤال نميكنند حق
تعالى ميفرمايد اگر اجتناب كنيد از كباير آنچه نهى كردهاند شما را از آن تكفير ميكنيم و مىآمرزيم از آن گناهان شما را و داخل ميكنيم شما را در مدخل و منزل نيكوئى گرامى راوى گفت يا بن رسول اللّه پس شفاعت از براى كى لازم و واجب مىشود از مؤمنان فرمود كه خبر داد مرا پدرم از پدرش على عليه السّلام كه گفت شنيدم از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه نيست شفاعت من مگر از براى اهل كباير از امت من و اما نيكوكاران پس بايشان راه اعتراضى نيست و احتياج بشفاعت ندارند راوى گفت چگونه شفاعت از براى اهل كباير مىباشد و حال آنكه حقتعالى ميفرمايد
وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى
يعنى شفاعت نميكنند شفاعت كنندگان مگر از براى كسى كه پسنديده باشد و كسى كه مرتكب كباير مىشود پسنديده نيست حضرت فرمود هيچ مؤمنى نيست كه ارتكاب گناهى بكند