تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 516

مساهمون:

ص٥١٦
هرگز شما را مرگ نخواهد بود ابن عباس گفته است كه بعد از هزار سال كه ايشان استغاثه كنند اين جواب را خواهند شنيد و فرموده است كه شجره زقوم طعام آن گناهكارانست كه ابو جهل باشد از بابت مس گداخته غليان كند در شكمهاى ايشان از بابت جوشيدن آب كه در ديگ جوشد گويند بزبانه جهنم كه بگيريد او را و بر رو بكشيد بميان جهنم پس بريزند بر بالاى سرش از عذاب حميم و گويند به او بچش بدرستى كه گمان ميكردى كه عزيز و كريمى در قوم خود و تو را عذاب نخواهند كرد و فرموده است كه گويد به او قرين او يعنى ملكى كه موكل بوده است باعمال او كه اين است آنچه نزد من است از نامهء اعمال تو و حاضر است
أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ
عنيد در احاديث عامه و خاصه وارد شده است كه خطاب تثنيه به رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم و امير المؤمنين عليه السّلام است كه بيندازيد در جهنم هر بسيار كفران كنندهء معاندى را يعنى دشمنان خود را داخل جهنم كنيد و دوستان خود را داخل بهشت كنيد و بعضى گفته‌اند كه خطاب با دو ملك است كه موكلند بكافران و فرموده است كه شناخته ميشوند مجرمان و كافران بروهاى سياه ايشان پس زبانيه پيشانى ايشان را با پاهاى ايشان غل ميكنند و در جهنم مىافكنند و گويند ملائكه با ايشان اين است جهنمى كه باور نميكردند كافران گاه به آتش ايشان را عذاب ميكنند و گاه به آب جوشيده و فرموده است هرگاه ايشان را بيندازند در جهنم صداى عظيمى از جهنم ظاهر شود و در جوش و خروش باشد و نزديك باشد كه از هم بپاشد از شدت خشم بر كافران هر فوجى را كه بيندازند در جهنم خازنان جهنم از ايشان پرسند كه آيا كسى نيامد شما را از اين عذاب بترساند گويد آمد نداكننده و ما تكذيب كرديم و گفتيم خدا چيزى نفرستاده است و گفتند اگر ما ميشنيديم و مىفهميديم و قبول ميكرديم داخل جهنم نميشديم و فرموده است كه نزد ما زنجيرها و غلهاى گران هست و طعام خاردارى كه در گلوبند شود نه فرو رود نه بيرون آيد يعنى زقوم و فرموده است كه به زودى او را داخل سقر كنيم و چه ميدانى كه سقر چيست باقى نميگذارد آن چيزى از گوشت و پوست و استخوان ايشان را و هيچ نوعى از عذاب را نميگذارد كه بايشان نرساند و تغيير دهنده است پوستهاى ايشان را موكلند بر او نوزده ملك كه خازنان جهنم‌اند و گفته‌اند كه ديده‌هاى ايشان مانند برق رباينده است و نيشهاى ايشان مانند شاخهاى گاو و زبانه‌هاى آتش از دهانهاى ايشان بيرون مىآيد ما بين دو دوش هر يك هزار سال راه است و در هر كف دست ايشان مانند ربيعه و مضر كه اعظم قبايل عربند توانند گنجيد و رحم از دل ايشان برداشته شده است و هر يك از ايشان هفتاد هزار كس را برمىدارد و بهر جاى جهنم كه خواهد مىافكند