ميفرمايد كه پروردگار توام و سزاوار است كه مكافات دهم از جانب تو پس خدا آن همسايه را داخل بهشت مىكند و حال آنكه هيچ
حسنه ندارد و كمتر مؤمنى از جهت شفاعت سه نفر را شفاعت مىكند و احاديث شفاعت زياده از آنست كه اين رساله گنجايش ذكر عشرى از اعشار آنها داشته باشد .
فصل سيزدهم در بيان صراط است
بدان كه از جمله ضروريات دين كه ايمان به آن بايد آورد صراطست و آن جسرى است كه بر روى جهنم ميكشند و تا كسى از آن نگذرد داخل بهشت نمىشود و در احاديث معتبره خاصه و عامه وارد شده است كه از مو باريكتر است و از شمشير برندهتر و از آتش گرمتر است و مؤمنان خالص در نهايت آسانى از آن ميگذرند مانند برق جهنده و بعضى بدشوارى ميگذرند اما نجات مىيابند و بعضى از عقبات آن به جهنم مىافتند و آن در آخرت نمونهء صراط مستقيم دنيا است كه دين حق و راه ولايت و متابعت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و حضرت ائمهء معصومين از ذريه او است و هر كه از اين صراط عدول و ميل بباطل كرده است در گفتار يا كردار از همان عقبه از صراط آخرت ميلغزد و صراط مستقيم سورهء حمد اشاره بهر دو است و ابن بابويه در اعتقادات گفته است كه اعتقاد ما در صراط مستقيم آنست كه آن حق است و آن جسر جهنم است و بر آن مرور جميع خلايق واقع مىشود چنانچه حقتعالى فرموده است
وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا
يعنى احدى از شما نيست مگر آنكه وارد جهنم است بر پروردگار تو حتم و لازم است و قضا شده است و صراط در وجه ديگر حجتهاى خدايند پس هر كه ايشان را در دنيا شناخت و اطاعت ايشان كرد خدا او را از صراطى كه جسر جهنم است ميگذراند در روز قيامت و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بعلى عليه السّلام گفت يا على چون روز قيامت شود بنشينم من و تو و جبرئيل بر صراط و نگذرد بر صراط مگر كسى كه بدانى بولايت تو با او باشد و شيخ مفيد گفته است كه صراط بمعنى طريق است و به اين سبب ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و ائمه از ذريه او را صراط ميگويند كه راه نجات است و در خبر وارد شده است كه طريق بسوى بهشت در روز قيامت بمنزله جسرى است كه مردم بر آن ميگذرند و آن است صراطى كه رسول خدا از جانب راست آن مىايستد و امير المؤمنين از جانب چپ آن و ندا از جانب خدا بهر دو مىآيد كه بيندازيد در جهنم هر كافرى و معاندى را