تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 402

مساهمون:

ص٤٠٢
موت همه حيوانات بقدرت حقتعالى است و از محيى و مميت همه است و ميتواند بود كه ملك موت قبض كند يا ملائكه ديگر و خدا را كاركنان بسيار است و ظاهر آيات و اخبار حشر و نشر وحوش آنست كه ارواح آنها نيز محفوظ بماند تا روز حشر چنانچه بعد از اين معلوم خواهد شد ان شاء اللّه تعالى . مطلب دويم آنكه بايد اقرار نمود به آنچه در اخبار صحيحه و معتبره وارد شده است از سكرات موت و شدايد آن و كيفيات آن و حاضر شدن رسول خدا ص و ائمه هدى در وقت قبض روح هر شخصى از مؤمنان را از براى بشارت دادن و آسان كردن مرگ بر ايشان و كافران و منافقان و مخالفان را براى زيادتى شدت و صعوبت مرگ بر ايشان و اخبار ايشان به عذاب و نكال ابدى و تفكر در كيفيت آن نبايد كرد كه حضور ايشان نزد هر ميت چگونه است و ديدن ميت ايشان را بچه نحو است حضور ايشان در جسد اصلى يا در جسد مثالى است چنانچه سابقا اشعارى به آن شد زيرا كه تفكر در آنها موجب استيلاى شيطان و وساوس او ميگردد و احاديث در اين باب متواتر است و شعر حضرت امير المؤمنين ع كه بحارث همدانى خطاب كرده است نزديك بتواتر است يا حار همدان من يمت يرنى - من مؤمن او منافق قبلا يعنى اى حارث همدانى هر كه ميميرد مرا معاينه ميبيند خواه مؤمن باشد و خواه منافق و در بسيارى از احاديث معتبره از حضرت امام جعفر صادق ع منقولست كه چون هنگام وفات مؤمن مىشود حقتعالى دو بار از براى او ميفرستد يكى منسيه و يكى مسخيه پس منسيه اهل و مال را از نظر او مىكند و مسخيه او را جوانمرد و راضى ميگرداند بجان دادن و چون ملك موت مىآيد كه قبض روح او بكند او را بگويد كه اى دوست خدا جزع مكن به حق آن خداوندى كه محمد را به حق فرستاده است كه من مهربان‌تر و مشفق‌ترم نسبت به تو از پدر مهربان بگشا ديده‌هاى خود را و نظر كن پس متمثل مىشود از براى او رسول خدا ص و امير المؤمنين ع و فاطمه ع و حسن و حسين عليهما السّلام و امامان از ذريه ايشان پس به او ميگويند اينهايند رسول خدا ص و امامان كه تو رفيق ايشان خواهى بود پس چشم ميگشايد و ايشان را ميبيند و منادى ندا مىكند او را از جانب رب العزة كه
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
حضرت فرمود كه يعنى اى نفسى كه مطمئن گرديده‌اى بسوى محمد ( ص ) و اهل بيت او برگرد بسوى پروردگار خود در حالتى كه راضى باشى بولايت ائمهء خود و مرضى و پسنديده باشى بسبب ثواب خدا پس داخل شو در ميان بندگان من يعنى محمد و اهل بيت او و داخل شو در بهشت من پس در آن وقت هيچ چيز محبوب‌تر نيست بسوى او از