تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 368

مساهمون:

ص٣٦٨
كه فدايت شوم چه بسيار كم است بقاى شما اهل بيت در دنيا و چه بسيار نزديكست اجلهاى شما به يكديگر با احتياج عظيمى كه خلق بشما دارند حضرت فرمود كه هر يك از ما صحيفه‌اى داريم كه در آن نوشته است آنچه بايد به آن عمل كنيم در مدت حيوة خود چون اينها منقضى شود ميدانيم كه وقت اجل ما رسيده است و مدت حيوة ما منقضى شده است و در آن وقت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىآيد و خبر وفات ما را بما ميدهد و ثوابهاى عظيم حقتعالى را بما بشارت ميدهد و حضرت امام حسين ع چون بصحيفهء خود نگاه كرد نوشته بود آنچه در حال حيوة خود كند و آنچه باقى ماند بعد از اين خواهد كرد پس رفت بقتال بامر خداوند ذو الجلال و شهيد شد و از جمله امورى كه باقى مانده بود كه گروهى از ملائكه از حقتعالى رخصت طلبيدند كه به يارى او بيايند و چون به يارى او آمدند حضرت شهيد شده بود حقتعالى وحى كرد بسوى ايشان كه ملازم قبهء او باشيد تا از قبر بيرون آيد در رجعت و يارى او بكنيد پس گريه كنيد بر او و بر آنچه از شما فوت شده است از يارى او و شما مخصوص گرديده‌ايد به يارى او و گريستن بر او پس آن ملائكه بر او ميگريند و چون او بيرون آيد از ياوران او خواهند بود و در تفسير محمد بن العباس ماهيار و فرات بن ابراهيم و مناقب شاذان بن جبرئيل از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) روايت كرده‌اند در تأويل قول حقتعالى
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
يعنى روزى كه ميلرزند حركت كننده‌ها و متحرك گردند آنها كه ساكن بودند و از پى آنها مىآيد هر چه در رديف آنست فرمود كه راجفة حسين ابن على است و رادفة على بن ابى طالب است و اول كسى كه از قبر بيرون آيد حسين بن على است با هفتاد و پنج كس و آنست تأويل قول حقتعالى
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا
چنانچه گذشت و حسن ابن سليمان از كتاب تنزيل روايت كرده است از جناب امام جعفر صادق ( ع ) كه
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ
يعنى در رجعت
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ
يعنى در قيامت و محمد بن العباس بسند معتبر از حضرت امام محمد باقر روايت كرده است در تفسير قول حقتعالى
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ
يعنى اگر خواهيم ميفرستيم بر ايشان از آسمان آيتى پس ميگردد گردنهاى ايشان از براى اين آيت ذليل حضرت فرمود گردنهاى بنى اميه براى آن آيت ذليل و خاضع ميگردد و آيت آنست كه على بن أبي طالب عليه السّلام در هنگام زوال شمس ظاهر ميگردد نزد قرص آفتاب از براى مردم تا بشناسند او را بحسب و نسبش پس بنى اميه را بكشد حتى آنكه از بنى اميه مردى خود را در پهلوى درختى پنهان كند درخت بسخن آيد و فرياد كند كه اين مردى است از بنى اميه اينجا پنهان شده است او را بكشيد