عليه السّلام روايت كرده است كه گويا ميبينم عبد اللّه بن شريك را كه عمامهء سياهى بر دارد و علامت در ميان دو كتفش آويخته و از دامن كوه بالا ميرود در پيش روى قائم ما با چهار هزار كس كه در رجعت زنده شدهاند و صدا بتكبير بلند كردهاند و ايضا شيخ كشى روايت كرده است كه از داود رقى كه گفت به خدمت امام جعفر صادق عليه السّلام عرض كردم كه من پير شدهام و استخوانهايم باريك شده است و ميخواهم ختم اعمال من به آن باشد كه در راه شما كشته شوم حضرت فرمود كه چارهاى از اين نيست كه اگر در اين وقت نشود در رجعت خواهد شد و شيخ حسن بن سليمان از كتاب خطب امير المؤمنين عليه السّلام خطبهء طولانى از آن حضرت روايت كرده است و در عرض آن خطبه فرمود كه ضبط نميكند احاديث ما را مگر قلعههاى حصين يا سينههاى امين يا عقلهاى متين رزين پس فرمود العجب و كل عجب از آنچه واقع خواهد شد در ميان ماه جمادى و رجب پس مردى از شرطة الخميس پرسيد كه اين چه تعجب است كه ميفرمائيد حضرت فرمود تعجب نكنم از آن كه مردهاى چند زنده خواهند شد و شمشير بر سر زندهها خواهند زد و به حق خداوندى كه حبه را شكافته و گياه را بيرون آورده و خلايق را خلق فرموده گويا مىبينم ايشان را كه در ميان بازارهاى كوفه راه ميروند و شمشيرهاى برهنه بر دوش گذاشته باشند و بزنند بر دشمنان خدا و رسول و مؤمنان و اين است معنى آنچه خدا فرموده است
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ
يعنى اى گروه مؤمنان دوستى مكنيد با قومى كه غضب كرده است خدا بر ايشان بتحقيق كه نااميد گرديدهاند از آخرت چنانچه نااميد گرديدهاند كافران از اصحاب قبرها و ابن بابويه در علل الشرايع روايت كرده است از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام كه چون قائم ما ظاهر شود عايشه را زنده كند تا بر او حد بزند و انتقام فاطمه را از او بكشد و شيخ مفيد در ارشاد از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) روايت كرده است كه چون وقت قيام قائم آل محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بشود در جمادى الآخر و ده روز از ماه رجب بارانى ببارد كه خلايق مثل آن را نديده باشند پس بروياند خدا به آن باران گوشتهاى مؤمنان و بدنهاى ايشان را در قبرهاى ايشان و گويا نظر ميكنم بسوى ايشان كه آيند از جانب قبيله جهنيه و خاك قبر را از سرهاى خود افشانند و ايضا از آن حضرت روايت كرده است كه بيرون مىآيد با قائم از پشت كوفه يعنى نجف بيست و هفت نفر با پانزده نفر از قوم موسى از آنها كه حقتعالى فرموده است كه هدايت ميكردند به حق و به حق عدالت ميكردند و هفت نفر از اصحاب كهف و يوشع بن نون و سلمان و ابو ذر و جابر