و ايضا بسند معتبر زيارت ديگر از براى حضرت امام حسين عليه السّلام و جميع ائمه روايت كرده است و در آن زيارت مذكور است كه خداوندا مبعوث گردان او را در زمان پسنديده كه انتقام بكشى به او از براى دين خود و بكشى به او دشمن خود را بدرستى كه تو او را وعده كردهاى و توئى پروردگارى كه خلف وعده نميكنى - و كلينى در وصف قبض روح مؤمن از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است در حديث طولانى كه فرمود پس روح مؤمن زيارت مىكند آل محمد را در بهشتهاى رضوى و مىخورد با ايشان از طعام ايشان و مىآشامد با ايشان از شرابشان و با ايشان سخن ميگويد در مجالس ايشان تا خروج كند قائم آل محمد پس خدا زنده ميگرداند ايشان را پس با او مىآيند تلبيهگويان فوج فوج پس در آن وقت به شك مىافتند اهل بطلان و مضمحل ميشوند مخالفان و از اين جهت بود كه حضرت رسول به حضرت امير گفت كه وعدهگاه ما و تو وادى السلام است يعنى نجف اشرف و در دعائى كه در سرداب غيبت حضرت صاحب بايد خواند مذكور است كه پروردگارا توفيق ده مرا كه باطاعت قائم قيام نمايم و در خدمت او باشم و از معصيت او اجتناب نمايم و اگر مرا پيشتر از دنيا ببرى پس بگردان مرا اى پروردگار من از آن جماعتى كه برمىگردند در رجعت او و پادشاهى ميكنند در دولت او و متمكن ميگردند در ايام او و در زير علم سعادت شيم او ميباشند و محشور ميشوند در زمرهء او و روشن مىشود ديدهء ايشان برؤيت او در كتاب اقبال و مصباح روايت كرده است كه توقيعى از حضرت صاحب بيرون آمد بسوى ابو القاسم بن العلا كه روز سيم ماه شعبان كه روز ولادت حضرت امام حسين عليه السّلام است كه اين دعا را بايد بخوانند و دعا را فرمود تا آنجا كه ترجمهاش اينست كه در مدح حضرت
امام حسين ميفرمايد كه سيد قبيله است و اعانت كرده شده است بنصرت در روز رجعت و بعوض شهادت به او دادهاند كه امامان از نسل او باشند و شفا در تربت او باشد و رستگار گردند مردم به او در برگشتن او و برگشتن اوصياء از عترت او و بعد از قائم و غيبت او تا طلب خون خود و اصحاب خود بكنند و خداوند جبار را راضى گردانند و در آخر دعا فرمود كه ما پناه به غير او مىآوريم و انتظار برگشتن او ميكشيم و كلينى و عياشى و شيخ مفيد و سيد بن طاوس بسندهاى خود روايت كردهاند از ابو بصير كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام از تفسير قول حقتعالى
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ
يعنى و قسم ميخورند به خدا بمبالغهء تمام كه خدا زنده نميگرداند آنها را كه مردهاند بلكه زنده ميگرداند و وعدهء لازميست بر خدا و ليكن اكثر آنها نميدانند حضرت پرسيد سنيان چه ميگويند با تو و تو چه ميگوئى در اين آيه گفتم مشركان ميگويند و سوگند ياد