خود را بدست قائم ما ميدهد پس بعد از آن آنچه خدا خواهد مينمائيم پس حقتعالى بيرون مىآورد از مسجد كوفه چشمهاى از روغن و چشمهاى از آب و چشمه از شير پس آنگاه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شمشير حضرت رسول را به من دهد و مرا بجانب مشرق و مغرب بفرستد پس هر كه دشمن خدا باشد خونش را بريزم و هر بتى را كه بيابم بسوزانم تا آنكه به زمين هند برسم و جميع بلاد هند را فتح كنم و حضرت دانيال و يوشع زنده شوند و بيايند بسوى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و گويند راست گفتند خدا و رسول او در وعدهها كه دادند پس هفتاد نفر با ايشان بفرستد بسوى بصره كه هر كه در مقام مقاتله در آيد او را بكشند و لشكرى بسوى بلاد روم بفرستد كه آنها را فتح كنند پس هر حيوان حرام گوشت كه باشد بكشم تا آنكه به غير طيب و نيكو در روى زمين نباشد و جزيه را بر طرف كنم و يهود و نصارى و ساير ملل را مخير گردانم ميان اسلام و شمشير پس هر كه مسلمان شود منت گذارم بر او و هر كه اسلام را نخواهد خونش را بريزم و هيچ مردى از شيعيان ما نماند مگر آنكه خدا ملكى بسوى او بفرستد كه خاك را از روى او پاك كند و زنان و منزل او را در بهشت به او بنمايد و هر كور و زمينگير و مبتلائى كه باشد خدا ببركت ما اهل بيت آن بلاها را از او دفع نمايد و حق
تعالى بركت را از آسمان به زمين فرو فرستد بمرتبهاى كه شاخههاى درختان ميوه دار از بسيارى ميوه بشكند و ميوهء تابستان در زمستان و ميوهء زمستان در تابستان به عمل آيد و اين است معنى قول حقتعالى كه اگر اهل شهرها ايمان بياورند و پرهيزكار گردند هرآينه بگشائيم بر ايشان بركتها از آسمان و زمين و ليكن تكذيب كردند پيغمبران ما را پس گرفتيم ايشان را به آنچه كسب كردند و ببخشد خدا بشيعيان ما كرامتى كه مخفى نماند بر ايشان هيچ چيز در زمين و آنچه در زمين است حتى آنكه كسى كه خواهد احوال خانهء خود را بداند خدا او را الهام كند به آنچه ايشان ميكنند و ابن بابويه بسند معتبر از حسن بن جهم روايت كرده است كه مأمون از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيد كه چه ميگوئى در رجعت فرمود حق است و در امم سابقه بوده است و قرآن مجيد به آن ناطق است و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده كه مىباشد در اين امت آنچه در امم سابقه بوده مانند دوتاى نعل كه با هم موافقند و مانند پرهاى تير كه با يكديگر مساويند و حضرت فرمود كه چون مهدى از فرزندان من بيرون آيد عيسى عليه السّلام از آسمان به زير آيد و در عقب او نماز كند و عياشى از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود خلفاى جور بر خود نامى گذاشتهاند و خود را امير المؤمنين ميگويند كه اين نام مخصوص على بن ابى طالب است و
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 359
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٥٩