آن زمان بمنزلهء جماعتى گردانيده كه جهاد كنند در پيش روى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بشمشير ايشانند مخلصان به حق و شيعيان مايند براستى و دعوتكنندگانند خلق را بسوى دين خدا در پنهان و آشكار و فرمود كه انتظار فرج كشيدن از بزرگترين فرجها است و ايضا از آن حضرت منقولست كه هر كه ثابت بماند بر ولايت ما در غيبت قائم ما عطا كند به او حقتعالى ثواب هزار شهيد از شهيدان بدر و احد و بسندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقولست كه هر كه انتظار ظهور قائم كشد و بميرد بمنزله كسى است كه در زير خيمهء حضرت قائم با آن حضرت باشد بلكه مثل كسى است كه در پيش روى او شمشير زند و جهاد كند بلكه بمنزله كسى است كه در خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شهيد شده باشد و از حضرت صادق عليه السّلام منقولست كه بر مردم زمانى خواهد آمد كه غايب شود از ايشان امام ايشان پس خوشا حال آنها كه ثابت بمانند بامر ما در آن زمان و كمتر ثوابى كه براى آنها خواهد بود آنست كه ندا كند حقتعالى ايشان را كه اى بندگان من ايمان آورديد بسر من و تصديق نموديد بغيبت من پس بشارت باد شما را به ثواب نيكو از جانب من بدرستى كه شمائيد بندگان و كنيزان من از شما قبول ميكنم عبادت را و بس و از شما عفو ميكنم گناهان را نه از غير شما و شما را مىآمرزم و بس و ببركت شما باران ميفرستم از براى بندگان خود و بسبب شما دفع ميكنم بلا را از ايشان اگر شما نميبوديد عذاب خود را بر ايشان ميفرستادم راوى گفت يا بن رسول اللّه چه چيز است بهتر كارى كه مردم در آن زمان كنند فرمود زبان را نگاهداشتن و ملازم خانهها بودن و احاديث در اين باب زياده از حد و احصاء است با آنكه از كجا معلوم است كه منافع آن حضرت ظاهرا بمردم نميرسد بر وجهى كه او را نشناسند چنانچه وارد شده است كه آن حضرت هر سال به حج مىآيد و مردم را ميشناسد
و مردم او را نميشناسند و چون آن حضرت ظاهر شود گويند كه ما او را ميديديم و نميشناختيم و از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقولست كه صاحب اين امر شبيه است به حضرت يوسف اين سنيان اشباه بخوك چرا انكار ميكنند اين را برادران يوسف عقلاء و دانايان و اسباط پيغمبران بودند و رفتند بنزد او و با او سخن گفتند و سودا كردند و برادران او بودند و او را نشناختند تا آنكه خود را بايشان شناسانيد پس چه انكارى ميكنند اين امت حيران كه حقتعالى در وقتى از اوقات خواهد كه حجت خود را پنهان كند از ايشان و در ميان ايشان تردد كند و در
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 347
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٤٧