بر عدالت و نيابت او منعقد شد و پيوسته در امور به او رجوع ميكردند و معجزات از او ظاهر ميشد و كتابها در فقه تصنيف كرد مشتمل بر آنچه از حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام و از پدر خود شنيده بود و ابن بابويه از او روايت كرده است كه
گفت به خدا سوگند كه حضرت صاحب الامر هر سال در موسم حج در كعبه و مشاعر حاضر مىشود و مردم را ميبيند و مىشناسد و مردم او را مىبينند و نميشناسند و از او پرسيدند كه تو صاحب اين امر را ديدهاى گفت بلى در اين نزديكى ديدم كه به پردههاى كعبه چسبيده بود در مستجار و مىگفت خداوندا به من انتقام بكش از دشمنان خود و ابن بابويه و شيخ طوسى و ديگران روايت كردهاند از على بن احمد دلال قمى كه گفت روزى به خدمت محمد بن عثمان رفتم كه بر او سلام كنم ديدم تختهاى در پيش خود گذاشته و نقاشى را نشانيده كه آيات قرآنى بر آن نقش مىكند و اسماء ائمه را بر حواشى آن نقش مينمايد گفتم اى سيد من اين تخته چيست گفت اين را براى قبر خود ميسازم كه بر روى آن مرا دفن كنند يا بر پشت من در قبر بگذارند كه مرا به آن تكيه بدهند و قبر خود را كندهام و هر روز داخل قبر خود ميشوم و يك جزو قرآن در آن ميخوانم و بيرون مىآيم چون فلان روز از فلان ماه از فلان سال بشود من از دنيا رحلت خواهم كرد و با اين تخته در آن قبر مدفون خواهم شد و چون از خدمت او بيرون آمدم آن روز مخصوص را نوشتم و پيوسته منتظر آن بود تا آنكه در همان روز از همان ماه و سالى كه گفته بود برحمت خدا و اصل شد و در همان قبر مدفون شد و اين خبر را ام كلثوم دختر او و ديگران نيز به همين طريق روايت كردهاند و روايت كردهاند كه در سال سيصد و پنج برحمت ايزدى و اصل شد و چون نزديك وفات او شد حضرت صاحب الامر عليه السّلام او را امر كرد كه ابو القاسم حسين بن روح را قائم مقام خود كند و جعفر بن محمد بن مثيل نهايت اختصاص بمحمد بن عثمان داشت و اكثر كارهاى حضرت را به او ميفرمود و اكثر مردم را گمان آن بود كه او را نايب خود خواهد كرد جعفر گفت من در وقت احتضار محمد ابن عثمان بر بالين او نشسته بودم و با او سخن مىگفتم و سؤالها ميكردم و حسين بن روح نزد پاهاى او نشسته بود پس محمد متوجه من شد و گفت حضرت به من فرموده است كه حسين را وصى خود كنم و او را نايب گردانم پس من برخاستم و دست حسين بن روح را گرفتم و او را بر جاى خود نشانيدم و خود رفتم و نزديك پاهاى او نشستم و بعد از آن جعفر در خدمت حسين ميبود و به خدمات او قيام مينمود و جماعت بسيار از محدثين شيعه روايت كردهاند كه چون نزديك وفات محمد بن عثمان شد
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 314
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٤