ايضا زيد بن ارقم روايت كرده است كه فرود آمديم با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در وادى كه آن را وادى خم ميگفتند پس نماز كرد و خطبهاى خواند از براى ما و جامهاى را بر روى درخت انداختند كه آفتاب اذيت به آن حضرت نرساند پس فرمود كه آيا گواهى نميدهيد كه من اولىام بهر مؤمنى از جان او گفتند بلى گفت من كنت مولاه فعلى مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و ايضا در مسند ابن حنبل و كتاب حافظ ابو نعيم روايت كردهاند از أبو الفضل كه حضرت امير عليه السّلام مردم را جمع كرد در رحبهء كوفه و سوگند داد ايشان را به خدا كه هر كه در غدير خم از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شنيده باشد كه در حق من چه گفت بگويد سى هزار نفر از صحابه در آن مجمع شهادت بر مضمون اين حديث تا عاد من عاداه دادند و در مسند از سندهاى بسيار از جماعت كثيرى از صحابه اين مضمون را روايت كردهاند و ثعلبى و ابن مغازلى روايت كردهاند كه در روز غدير خم متفرق شدند مردم و دورى از آن حضرت اختيار كردند حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم امير - المؤمنين عليه السّلام را امر كرد كه ايشان را جمع كند چون جمع شدند ايستاد و تكيه داد بر دست على عليه السّلام و گفت أيها الناس مكروه من كرديد تخلفى كه از من كرديد تا آنكه گمان كردم كه هيچ شجرهاى را دشمن نمىداريد مانند خويشان من و ليكن خدا على عليه السّلام را گردانيده است نسبت بمنزلهاى كه من نسبت به خدا دارم و خدا از او راضى است چنانچه من از او راضيم زيرا كه او بر قرب من و محبت من هيچ چيز را اختيار نميكند پس دستها را بلند كرد و گفت هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست اللهم وال من والاه و عاد من عاداه پس مردم گريه و تضرع كردند و گفتند يا رسول اللَّه ما از تو دور شديم براى آنكه مبادا در خاطر تو گران باشيم و پناه ميبريم به خدا از غضب رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پس حضرت از ايشان راضى شد و ابن عبد البر در كتاب استيعاب گفته كه بريده و ابو هريره و جابر و براء بن غارب و زيد بن ارقم همه از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حديث غدير را روايت كردهاند و در مشكاة از صحيح ترمدى از براء بن غارب و زيد بن ارقم روايت كرده است حديث غدير را به نحوى كه سابقا گذشت پس
گفته است بعد از آن عمر على را ملاقات كرد و گفت گوارا باد به تو اين منزلت صبح كردى و شام كردى مولاى من و مولاى هر مؤمن و مؤمنه و حافظ ابو نعيم در كتاب ما نزل من القرآن فى على ( ع ) از اعمش از عطيه روايت كرده است كه نازل شد بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در شأن على عليه السّلام
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
تا آخر آيه و واقدى در كتاب اسباب نزول همين حديث را از ابو سعيد خدرى روايت