و دانائى كه اين دو تا از يكديگر جدا نميشوند تا در حوض كوثر بر من وارد شوند مانند اين دو انگشت من و جمع كرد ميان دو انگشت شهادت خود نميگويم مانند اين دو تا و جمع كرد ميان انگشت ميان و انگشت شهادت كه يكى بر ديگرى زياده باشد پس گروهى از منافقان جمع شدند و گفتند كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميخواهد امامت را در ميان اهل بيت خود قرار دهد پس چهارده نفر ايشان از ميان مردم بيرون رفتند و داخل كعبه شدند و نامهاى در ميان خود نوشتند و با يكديگر عهد كردند كه اگر محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بميرد يا كشته شود نگذارند كه خلافت باهلبيت او برسد پس حقتعالى اين آيات را فرستاد
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَإِنَّا مُبْرِمُونَ أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ بَلى وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ
يعنى آيا محكم كردند امر خود را پس ما نيز محكم ميكنيم كار خود را بلكه گمان ميكنند كه ما نميشنويم سر ايشان را بلكه ميشنويم و رسولان ما از ملائكه نزد ايشانند و مىنويسند گفتهها و كردههاى ايشان را حذيفه در حديث خود گفت پس رخصت داد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مردم را كه بار كنند و متوجه مدينه شوند چون بصحنان رسيدند حقتعالى امر كرد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را كه امامت على عليه السّلام را علانيه بمردم بگويد پس در جحفه فرود آمد و چون در جاهاى خود قرار گرفتند جبرئيل عليه السّلام نازل شد و گفت امامت على عليه السّلام را ظاهر گردان حضرت گفت پروردگارا بدرستى كه قوم من نو مسلمانند اگر اين امر را ظاهر گردانم خواهند گفت رعايت پسر عمش كرد و مسعود بن ناصر سجستانى در كتاب ولايت روايت كرده است از ابن عباس كه چون در جحفه جبرئيل نازل شد حضرت بمردم گفت كه آيا من اولى نيستم بمؤمنان از جانهاى ايشان گفتند بلى يا رسول اللَّه حضرت فرمود كه هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست خداوندا دوست دار هر كه او را دوست دارد و دشمن دار هر كه او را دشمن دارد و يارى كن هر كه او را يارى كند و اعانت كن هر كه او را اعانت كند ابن عباس گفت به خدا سوگند اطاعت او در آن روز بر گردن مردم واجب شد پس در روايت اول گفت كه چون مردم بار كردند جبرئيل نازل شد و اين آيه را
آورد كه
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
يعنى اى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم برسان بمردم آنچه فرستاده شده است بسوى تو از جانب پروردگار تو و اگر نكنى پس نرسانيدهاى رسالت او را و خدا نگاه ميدارد تو را از شر مردم حذيفه گفت وقتى اين آيه نازل شد كه بغدير خم رسيده بوديم و هوا بمرتبهاى گرم بود كه اگر گوشت را بر زمين مىافكندند بريان ميشد پس فرمود ندا كنند كه مردم جمع شوند و مقداد و سلمان و ابو ذر و عمار را امر كرد كه زير درختان خار را بروبند و سنگها بر روى يكديگر بگذارند به شكل منبر به قدر قامت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پس ساختند منبر را و جامه بر