ولايت تو و ولايت على بن ابى طالب و احاديث در اين مطلب زياده از آن است كه احصا توان نمود و فخر رازى در تفسيرش گفته است كه آل محمد آنهايند كه امر ايشان به آن حضرت راجع مىشود و هر كه آيل شدن به آن حضرت بيشتر باشد ايشان آل آن حضرتاند و شك نيست كه على عليه السّلام و فاطمه ( ع ) و حسن و حسين عليه السّلام تعلق ميان ايشان و آن حضرت اشد تعلقات بود و اين مانند معلوم متواتر است پس واجب است كه ايشان آل باشند و ايضا خلاف كردهاند در آل بعضى گفتهاند اقارب آن حضرت و بعضى گفتهاند امت و اگر حمل بر قرابت كنيم ايشان آلند و اگر حمل كنيم بر امتى كه قبول دعوت آن حضرت كردهاند ايشان آلند پس ثابت شد كه بر هر تقدير ايشان آلند و اما دخول غير ايشان مختلف فيه است پس از صاحب كشاف روايت كردهاند كه چون اين آيه نازل شد گفتند يا رسول اللَّه كيستند اين قرابت تو كه واجب است بر ما مودت ايشان فرمود على و فاطمه و حسن و حسين عليه السّلام دو پسر ايشان پس ثابت شد كه اين چهار نفر اقارب پيغمبرند پس واجب است كه مخصوص باشند بمزيد تعظيم - و دليل بر اين چند چيز است :
( اول ) نزول آيه در شأن ايشان ( دويم ) آنكه چون ثابت شده است كه رسول خدا فاطمه را دوست ميداشت و گفت فاطمه پارهء تن من است ايذاء مىكند مرا آنچه او را ايذاء مىكند و ثابت شده است بنقل متواتر از محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه دوست ميداشت على و حسن و حسين عليه السّلام را پس
واجبست بر همهء امت كه ايشان را دوست دارند زيرا حقتعالى فرموده است كه
فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
و اين آيات همه دلالت مىكند بر وجوب تأسى و متابعت آن حضرت ( سيم ) آنكه دعا كردن از براى آل منصب عظيم است و از اين جهت خاتمهء تشهد گردانيدهاند در نمازها و اين تعظيم در حق غير آل وارد نشده است پس اينها همه دلالت كرد بر آنكه محبت آل محمد واجب است و ايضا صاحب كشاف از سدى روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بفاطمه گفت بياور شوهرت را و دو پسرت را چون ايشان را آورد عبائى بر روى ايشان انداخت پس دست را برداشت بر روى ايشان و گفت خداوندا اينها آل محمداند پس بگردان صلوات و بركات خود را بر آل محمد بدرستى كه تو حميد مجيدى ام سلمه گفت من عبا را برداشتم كه داخل شوم بايشان از دست من كشيد و گفت عاقبت تو بخير است
( بيست و يكم ) الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ
يعنى آنها كه