و در فردوس روايت كرده است كه اول كسى كه با من نماز كرد على عليه السّلام بود و سبق ايمان آن حضرت متواتر است و عبد اللَّه بن احمد بن حنبل در مسند خود بسندهاى بسيار سبق ايمان آن حضرت را ذكر كرده و ذكر آنها موجب تطويلست و احاديث بعد از اين نيز خواهد آمد و كمال ايمان آن حضرت بر هر كه بهرهاى از ايمان دارد ظاهر است چنانچه حافظ ابو نعيم در كتاب ما نزل من القرآن فى على عليه السّلام از ابن عباس روايت كرده است كه خدا نفرستاده است سورهاى از قرآن را مگر آنكه على عليه السّلام امير و شريف آن سوره است و بتحقيق كه حقتعالى عتاب كرده است اصحاب محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را در مواضع بسيار از قرآن و نگفته از براى على عليه السّلام مگر خير و نيكى و ايضا روايت كرده است جمعى از مردم مىگفتند كه
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
خطاب باصحاب محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است حذيفى گفته هر جا اين خطاب در قرآن وارد شده است لب و لبابش براى على ( ع ) است و ايضا از مجاهد از ابن عباس روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود كه نازل نشده
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
در هيچ آيه مگر آنكه على سر كرده و امير آنست و به روايت ديگر مگر آنكه على سيد و شريف و امير آن آيه است و بروايت ديگر مگر آنكه على رئيس و قائد آن آيه است و بروايت ديگر سيد و شريف آن آيه است و اين مضامين را حافظ و ديگران بسندهاى بسيار از اعمش و مجاهد و ابن عباس و غير ايشان روايت كردهاند و معلوم است كه مراد آنست كه كسى كه ولايت او را ندارد داخل مؤمنان نيست و آنكه عمل به آن آيه پيش از همه كس كرده است و آنكه كمال ايمان و سبقت با سلام مخصوص او است چنانچه حافظ و ديگران از مجاهد روايت كردهاند كه در هيچ موضع از قرآن
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
نيست مگر آنكه سابقهء آن از براى على است زيرا كه او سبقت گرفته بسوى اسلام بر همه و مؤيد اينست آنكه اكثر مفسرين و محدثين خاصه و عامه مانند ثعلبى و واقدى و ابن مردويه و حافظ ابو نعيم و غير ايشان بسندهاى بسيار روايت كردهاند كه ميانهء على و وليد بن عقبه برادر مادرى عثمان نزاعى شد وليد به حضرت امير المؤمنين ( ع ) گفت كه ساكت شو بدرستى كه تو كودكى و من و اللَّه زبانم از تو گشادهتر و نيزهام تندتر و در جنگ شجاع ترم حضرت فرمود ساكت شو اى فاسق پس حقتعالى تصديق گفتار آن حضرت را فرستاد
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً
كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ
يعنى آيا پس كسى كه مؤمن باشد