ميراث حديث شيعه — صفحة 73

پس در اين دعاى بزرگوار ، ارشاد به عبادت و هدايت به طاعت فرموده كه تعلّق به حكمت عمليّه دارد ، مشتمله بر ادلّهء عقليهء جامعهء ميان حكمت عمليّه و علميه به خلق اشياى ماضيه و آتيه و منافع امور اخرويه و دنيويه ، تا دل‌ها و زبان‌ها به شناخت او - جلّ شأنه - دانا و به ثناى ( 1 ) او گويا باشند و به اعانت و امداد او جلّ شأنه تدبّر در صدور امور نمايند . و باز ، تهديد به [ روز ] جزا و علم به سرّ و اخفى و موت و فنا و ايما به عبادت و تقوا و ابداع قواى عمليه و نظريه و حصر كمالات در مرتبتين علم و عمل فرموده ، تا ( 2 ) داعى در حين دعا تصحيح عقايد حقّه نموده ، عالم به مدعوّ ( 3 ) آن بوده ، شروع به دعا نمايد و ثنا و ستايش به جا آورد و تعظيم مقرّبان درگاه كبريا را لازم شمُرَد و اين را براى اطاعت و بندگى ( 4 ) و محض عبادت و سرافكندگى به جا آورد ، كه تحصيل زاد آخرت كه مأوا و محلّ قرار است نموده باشد ، و از عقاب ابدى خلاصى يافته ، به ثواب سرمدى فايز گردد . و نيز مقاصد و مطالب او در دار دنيا و سراى عقبا به حصول موصول گردد و خداى - عزّوجلّ - توفير ثواب او فرمايد و تمام و كمال على احسن الحال ، به او عنايت نمايد . و چون پيشنهاد خاطرِ ( 5 ) فاتر آن است كه مطالب كلام بلاغتْ نظامِ هدايتْ انجامش سهل المأخذ هر طالبى بُود و هر راغبى را حظّى وافر حاصل آيد ، براى زيادتى انكشاف مقصود به لفظى و عبارتى بىساخته و الفاظى پرداخته كه مناسب مطلب بود ، مُعَنْوَنْ نمود و خلاصهء اصول دين و ايمان و زبدهء معرفت و ايقان را از دعاى بزرگوار ارشاد نما به محبّت حضرت مصطفى و اهل بيت مطهّر آن دودمان پسنديدهء خدا و ائمّه هُدا - عليهم صلوات اللَّه الملك العلى - استنباط نمود