( 1 ) كه بر سبيل منّت و تعداد نعمت بر آن حضرت گفت كه : من تو را در پشت ساجدان مىگردانيدم . اگر ساجدانْ اصنام باشند ، اين نعمت و منّت نباشد ، بلكه منقصت باشد . دليل ديگر بر اين مطلب ، اجماع طائفهء محقّه است و اجماع ايشان ، حجّت است ، لِكَون المَعصوم فيهم ، و آنچه وجه حجّت اجماع است ، دخول معصوم است در ايشان ، چنانچه بيانش در كتب اصول فقه مشروح است . پس پيغمبران و امامان ، البته معصومان‌اند . ديگر اخبار متواتر آمده از رسول خدا مىفرموده : « نَقَلَني [ اللَّه ] مِنْ اصْلابِ الطّاهِرينَ إلَى أَرْحامِ الطّاهِراتِ لم يُدَنسني بدنسِ الجاهِليّةِ » ( 2 ) . اگر فرضاً ميان ايشان كافرى بود ، او را به طاهر وصف نشايستى كردن كه كافران ، نجس‌اند و طاهر نيستند ، و اخبار در اين باب ، بسيار است و ادلّه همين قدرى كه مذكور شد ، كافى است ، و دوازده امام نيز به ادلّهء مذكوره ثابت شد كه پاكان‌اند ؛ زيرا كه از يك نَسَب و اصل‌اند .