سوّم : روح طبيعى كه قوّتى كه به او قائم است ، موجب غذا دادن به اعضا و نموّ آن مىشود و به واسطهء ( 1 ) رگ‌هايى كه به جگر رسته‌اند ، به مذهب حكماء ، و از دل ، به مذهب ارسطو ، قوّت به جميع اعضا مىآيد و افادهء آن دو فعل مىكند ، و اين سه روح از بخار اخلاط ، خصوصاً خون و هوايى كه استنشاق مىشود ، به هم مىرسد و چون در دل مىرسد ، روح مىشود و به مذهب اكثر حكما ، نفس ناطقه به ارواح حيوانى تعلّق دارد .