تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حج گزارى ايرانيان به روايت اسناد عثمانى و قاجارى ( فارسى ) — صفحة 400

مساهمون:

ص٤٠٠
تلگرافى كه از اداره جليله امور خارجه به حكومت قزوين شده بود ، اينك جواب آن به مقام جليل بندگان حضرت اشرف - روحى فداه - رسيده ، محض استحضار خاطر مبارك ، لفّاً تقديم داشت . زياده عرضى ندارد .
GHI 1319 - 6 - 13 - 0050
[ سند هشتم ] 5 ذىالحجه الحرام 1319 نمره 10 در سنوات سابقه قرار بر اين بود كه حجاج ايران ده و پانزده روز به حركت موكب محمل مانده ، وارد شام مىشدند و هركدام از حمله‌داران كه شتر و قاطر از خود نداشتند ، در شام تهيه كرده ، حجّاج را حركت مىدادند . حالا چند سال است كه حمله‌داران ، محض اينكه هرچه از حاجى بخواهند بگيرند و وقت و فرصت سئوال و جواب نباشد و رسم متداوله كارپردازخانه را متروك دارند ، اين تدبير را به كار برده‌اند كه در بغداد و غيره ، آن قدر لنگ نموده ، معطل بشوند كه يك دو روز به حركت محمل مانده ، وارد شام بشوند كه وقت سؤال و جواب و حساب و كتاب نباشد و مقصود خودشان را به عمل بياورند ؛ چنانچه امسال كردند ؛ چون دانسته‌اند كه در همچون وقتى كه زياده از دو سه روز وقت نيست و مشغول فراهم آوردن تهيه و تدارك حاجىها هستند ، مأمور نمىتواند سخت‌گيرى نمايد و كم‌كم اين رسم معمول را برمىداريم . و علت ديگر اين است : بعضى از حمله‌داران هست [ ند ] كه بىپا هستند و از خودشان مال و مايه ندارند ؛ در بغداد و از بابت كرايه قسطى كه قرار داده‌اند ، قسط اول را در بغداد گرفته ، در مُكارى ديگر مال كرايه مىكنند [ و ] همين‌كه به شام رسيدند ، مال شام را نيز گرفته ، به حاجى زور مياورند كه قسط آخر را نيزكه بايد در مكه بگيرند ، در
حج گزارى ايرانيان به روايت اسناد عثمانى و قاجارى ( فارسى ) — صفحة 400 | اسرا دوغان / مهرى آريانفر