[ حاشيه فراز : ] « خيلى خوب » .
[ حاشيه راست : ] « 28 شهر ذىقعده 1316 ، نمره 238 » .
GHI 1317 - 6 - 10 - 001
[ سند ششم ]
15 شهر شعبانالمعظم 1320
نمره 274
مراتب حالات و حسن عقيده و معاملات جناب شريف عون الرفيق ، امير مكّه مكرّمه را در حق حجاج ايرانى بيتالله الحرام - زاده الله شرفاً و تعظيماً - اسلاف فدوى و خود چاكر تا حال مكرّر در راپورتهاى سفارت كبرى ، مشروحاً و مفصلًا به عرض اولياء دولت عليّه رسانيده ، و علاوه بر اين ، البته اين همه علماء عظام و رجال فخام و ساير طبقه زوّار كرام كه همه ساله به مكّه معظّمه مشرّف شده و مىشوند ، خاطر اولياء دولت عليّه را از حسن اقدامات و معاملات جناب معزّىاليه مستحضر داشتهاند . در حقيقت مراتب مساعدت و همراهى جناب معزّى اليه درباره ايرانىها با دلايل عديده مشهوده ، اظهر من الشمس و الحق در تكميل اسباب راحت و رفاهيت و احترام و آسايش حجّاج ايرانى ، از هيچگونه اقدامات صورى و معنوى ذرّه [ اى ] فروگذارى نكرده .
مىتوان گفت وجود اين شخص در مكّه مكرّمه براى ايرانى [ ها ] هم از موهبات الهى است و در ازاء اين نوع حسن مساعدت ايشان ، از طرف دولت ابدآيت عليه هم هر نوع اظهار مرحمت و محبت در حق خود و منتسبين ايشان بشود ، خيلى بجا و الزَم است .
و چون خود دولت عثمانى هم به ملاحظه پاره [ اى ] نكات سياسى اسلاميه هميشه در انجام و انجاح مقاصد امير مكّه كمال مجاهدت و مراقبت را دارد ، محض تحصيل موجبات امتنان خاطر معزّىاليه ، پارسال به جانب شريف محمد عبدالعزيز ، فرزند جناب معزّىاليه ، نشان مرصّع مجيدى كه مخصوص وكلاى كِبار عثمانى است ، اعطا نمودهاند .
امير مؤمىاليه به استظهار همان حسن معامله و مساعده [ اى ] كه درباره ايرانىها