پيش فرستادهاى نيابى و پروردگار سبحان به بندگان ستم نمىكند !
شكوهء ما تنها به خداى تعالى است و بر او اعتماد داريم !
[ اى يزيد ! ] اكنون هر نقشه و توطئهاى دارى دربارهء ما انجام ده و از هر كوششى در اينباره فرو گذار مكن ، اما به خدا سوگند [ هر چه كنى ] نمىتوانى نام و نشان ما را محوكنى ، و سروش ما را بميرانى و به حد ما نتوانى رسيد و ننگ اين اعمال ننگين و ستمها را نتوانى شست .
و بدانكه راى و تدبيرت سست و روزگارت اندك و انگشتشمار و جمعيتت روبه پراكندگى است و در آنروز كه منادى خدا فرياد زند :
« أَلالَعْنَةُ اللَّهِ عَلَىالظّالِمينَ »
؛ [ همانا لعنت خدا برستمكاران ! ]
با اينهمه من خداىرا ستايش مىكنم كه آغاز زندگى ما را سعادت و آمرزش و پايان آنرا شهادت و رحمت قرار داد . از خداى تعالى مىخواهيم كه پاداش نيك خود را بر شهيدان ما كامل كند ، كه براستى او بهترين دوست و مهربان است ، و هم او ما را كافى است كه بهترين مدافع و وكيل است . ]
* * * كسانى كه با ادبيات عرب سروكار داشته باشند مىدانند كه استعارات ، كنايات ، فصاحت و بلاغت و در عين حال شجاعت در ايراد اين خطابه به حدّى است كه نمىتوان خصوصيات آن را در الفاظ فارسى ترجمه كرد .
روى همرفته چنانچه گفتيم بانوى شجاع كربلا با تمام محدوديّتها و فشارهاى ناشى از آن همه مصيبت و صدمات جسمى و روحى ، در اين سخنرانى نسبتاً كوتاه همه چيز را
زينب عقيله بنى هاشم ( س ) ( فارسى ) — صفحة 106
مساهمون: السيد هاشم الرسولي المحلاتي
ص١٠٦