عامر شَعْبى
آن سان كه در كنز العمّال آمده و ابن ابى شِيبه نيز در المصنّف آورده است - چنان كه گذشت - عبدالرزّاق بن همام روايت عامر شَعْبى را نقل كرده است ؛ زيرا منظور او از عبارتِ « . . . از عامر » كه در سند روايت آمده ، همين عامر شَعْبى است و احمد حنبل نيز آن را در كتاب فضايل آورده است .
امّا مسلّم است كه مرگ شَعْبى بعد از سال صد بوده و مشهور است كه او شش سال قبل از پايان حكومت عمر متولّد شده است « 1 » .
از اين رو ، اين روايت با اين سند ، مرسل است ، هر چند ممكن است عامر آن را از سويد بن غفله روايت كرده باشد . البتّه حاكم و احمد نيز آن را اين گونه روايت كردهاند ؛ و روشن شد كه در اين صورت نيز ، مرسل است .
اين در صورتى است كه از طعنها و قدحهايى كه بر شَعْبى وارد شده است چشمپوشى كنيم ، كه مهمترين آنها اين است كه او از جمله جعل كنندگان حديث عليه اهل بيت عليهم السلام بوده است . از همو روايت شده است كه گفت : « ابوبكر صديق ! بر جنازه فاطمه ، دختر
هامش
( 1 ) تهذيب التهذيب : 5 / 62 .