هر گاه كه اشتباه مىكرد ، خطاهاى بزرگى از او سر مىزد .
ابونعيم مىگويد : زكريّا اهليّت و شايستگى ندارد كه از او روايت شود « 1 » .
اين وضعيّت روايت عامر شَعْبى و طريق روايت از اوست . آنچه بيان شد صرف نظر از اين است كه شَعْبى از قاضيان و نديمان سلاطين ستمپيشه ، همچون عبدالملك بن مروان و ديگران بود ، كه همگى از دشمنان اهل بيت طاهرين عليهم السلام بودند « 2 » .
ابن ابى مُلَيكه
اين داستان ساختگى از ابن ابى مُلَيكه به سه گونه نقل شده است :
1 - با اسناد به مِسْوَر بن مخرمه ، آن سان كه بُخارى در دو مورد ، و مُسلم ، تِرمذى و ديگران در يك مورد نقل كردهاند .
2 - با اسناد به عبداللَّه بن زبير ، همان گونه كه تِرمذى روايت كرده است .
3 - به صورت مرسل ، آن سان كه در المصنف عبدالرزّاق آمده است .
هامش
( 1 ) تهذيب التهذيب : 11 / 184 و 185 .
( 2 ) نگاه كنيد به : تاريخ يعقوبى : 2 / 280 .