مرسل بودن اين حديث به اين جهت است كه نوشتهاند : اساساً عمرو بن دينار از محمّد بن حنفيه روايتى نشنيده است . از اين رو ، نام محمّد در ميان كسانى كه عمرو از آنها روايت كرده ، نيامده است ، بلكه تصريح شده است كه او اين حديث را از كسانى كه در زمرهء مشايخ او به شمار مىآيند نشنيده است .
به عنوان نمونه : ابن عبّاس ، نخستين كسى است كه ابن حجر نام او را در رديف كسانى كه عمرو بن دينار از آنها روايت كرده ، آورده است .
آنگاه ابن حجر از تِرمذى نقل مىكند كه مىگويد بُخارى گفت :
عمرو بن دينار حديث عمر در مورد گريه بر مردگان را از ابن عبّاس نشنيده است .
ابن حجر مىگويد : به نظر من ، مقتضاى اين سخن اين است كه عمرو بن دينار ، تدليسگر باشد « 1 » .
آنچه بيان شد از جهت ارسال روايت به محمّد بن حنفيه بود .
گذشته از اين ، محمّد بن على عليه السلام از اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله نبود ؛ بلكه امير مؤمنان على عليه السلام مدّتى بعد از وفات حضرت زهرا سلام اللَّه عليها با مادر او ازدواج كرد . بنا بر اين ، روايات او از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه وآله مرسل خواهند بود ، و اين جنبهء ديگرى از ارسال اين روايت است .
هامش
( 1 ) تهذيب التهذيب : 8 / 25 و 26 .