املا و خطّ و ساير خصوصيّات بسيار قديمى به نظر مىآيد و بايد در اواخر قرن نهم يا اوايل قرن دهم نوشته شده باشد ، اين نسخه بخطّ نستعليق متوسّط و بقطع 17 2 / 1 11 سانتيمتر است ، از خصايص نسخهء حاضره آنست كه قوافى و رديفهاى غزليّات را ( تقريبا مانند چاپ ما ) به تمام حروف قافيه و رديف مرتّب كرده است نه فقط به حرف اخير غزل مانند نسخ معموله ، مثلا قوافى داد و باد و شاد را قبل از قوافى افتد دارد ، و اين اخير را قبل از گيرد و زد و ارزد ، و اين قوافى را قبل از شد و باشد ، و اينها را قبل از آمد و كند و بود و دهد و آيد و رسيد و شنيد و كنيد ، و هكذا در تمام كتاب ، اين نسخه نيز فعلا نه مقدّمهء جامع ديوان و نه قصايد هيچكدام را ندارد ولى چون مقدارى از اوايل نسخه افتاده و آخرين صفحهء باقى مانده صفحهء اخير قصايد بوده و در آخر اين صفحه چنين مرقوم است : « تمّ القصائد بعون اللّه و حسن توفيقه » از اينجا صريحا معلوم مىشود كه نسخهء حاضره قبل از شروع به غزليّات قصايد خواجه را نيز داشته است پس شايد قبل از قصايد مقدّمه را نيز داشته و سپس همهء اينها بهواسطه كهنگى نسخه افتاده ،
تنبيه
- اين چهار نسخه كه شرح خصوصيّات آنها تا كنون داده شده