غزل 30 :
حافظ هرآنكه عشق تو ورزيد و وصل خواست * احرام طوف كعبه دل بىوضو ببست
، و صواب بطبق نسخهء اصل «
حافظ هرآنكه عشق نورزيد و وصل خواست
» است ،
غزل 68 :
مردم ديده ز عكس رخ او در رخ او * عكس خود ديد گمان برد كه مشكينخاليست
، و صواب بطبق نسخهء اصل «
مردم ديده ز لطف رخ او در رخ او
» است ، و « عكس » غلط فاحش و مفسد معنى است ،
غزل 79 :
به من حكايت ارديبهشت مىگويد * نه عاقلست كه نسيه خريد و نقد بهشت
، و صواب بطبق نسخهء اصل « چمن » است بجاى « به من » ، ايضا در همان غزل :
پى عمارت دل كن كه اين جهان خراب * بر آن سرست كه از خاك ما بسازد خشت
، و صواب بطبق نسخهء اصل « بمى عمارت دل دل كن » است ،
غزل 98 :
دعاى جان تو ورد زبان عشّاقان * هميشه تا كه بود متّصل مسا و صباح
، و صواب بطبق نسخهء اصل « مشتاقان » است بجاى « عشّاقان »