[ اغلاط فاحشهء اصل نسخه خطّى « خ » و مذكور در چاپ « خلخالى » ]
سابق گفتيم كه ما از حيث كمّيّت اشعار ديوان حافظ يعنى از حيث عدّهء غزليّات و عدّهء ابيات هر غزلى اساس طبع خود را منحصرا و منفردا همين نسخهء خ قرار دادهايم و هرچه اشعار در اين نسخه است چاپ كردهايم و هرچه در آن نيست بكلّى از آن صرف نظر نموده « ( 1 ) » ، و اكنون برين مطلب علاوه مىكنيم كه از لحاظ متن اشعار يعنى از لحاظ صحّت و سقم عبارات و تحرير جمل و كلمات و تعبيرات گرچه اين نسخه باز يكى از بهترين نسخ موجوده ديوان حافظ است معذلك بههيچوجه نمىتوان آن را منفردا و بدون استعانت از نسخ قديمهء ديگر اساس هيچ طبعى قرار داد زيرا اغلاط بسيار فاحش واضح كه اغلب ناشى از سهو و غفلت كاتب يا طغيان قلم اوست در اين نسخه بسيار فراوان است ، و اينك محض نمونه ذيلا چند مثال از اين نوع اغلاط فاحشهء اصل نسخه خطّى خ كه بالطّبع در چاپ آقاى خلخالى نيز عينا تكرار شده است بدست مىدهيم تا مقصود ما واضح گردد ( هيچيك ازين اغلاط ذيل در غلطنامهء چاپ آقاى خلخالى تصحيح نشده است ) « 2 » :
هامش
( 1 ) بهاستثناى دو فقره كه در ص م حاشيهء 1 بدان اشاره كرديم : رجوع شود بدانجا ،
( 2 ) اعداد غزلها در امثلهء ذيل مطابق غزلشمارى چاپ حاضر است كه از روى آن پيدا كردن غزلهاى چاپ آقاى خلخالى به فوريّت دست مىدهد ،